Engin ríkisábyrgð á Icesave

Það er engin ríkisábyrgð á innistæðutryggingum í bönkum á Evrópska efnahagssvæðinu, það viðurkennir fulltrúi framkvæmdastjórnar ESB – loksins! Þó vill hann gera undantekningu með Ísland! Rök hans, tvíþætt, fyrir því, eru hjóm eitt. Stefán Már Stefánsson, lagaprófessor við Háskóla Íslands, ásamt Lárusi L. Blöndal hrl. og Sigurði Líndal lagaprófessor, hefur afsannað þá röksemd, að hjá okkur hafi verið um að ræða mismunun vegna þjóðernis, þegar sparifjár-innistæðueigendum í bönkum hér á landi voru greiddar út innistæður þeirra.

Dr. Stefán Már "segir það jákvætt að fá loksins viðurkenningu á því að það sé ekki séríslenskt sjónarmið að það sé engin ríkisábyrgð á innistæðutryggingum í bönkum" í EES (eins og allir áttu raunar að vita). Hina röksemdina frá ESB-framkvæmdastjórnar-fulltrúanum Michel Barnier, að Íslendingum beri að greiða Icesave-trygginguna af því að þeir hafi ekki innleitt tilskipun ESB EC/94/19 um innistæðutryggingakerfi á réttan hátt, tekur Stefán Már á beinið með því að benda á, að ekki sé vitað til þess að neinar athugasemdir hafi komi frá Eftirlitsstofnun EFTA eða öðrum vegna innleiðingar innistæðutryggingakerfisins hér á landi. Ábyrgð ESA og Evrópubandalagsins sjálfs á því að hafa látið þessa innleiðingu með öllu óátalda öll árin 2000 til haustsins 2008 er því gríðarleg!

Er um þetta mál nánar fjallað í Morgunblaðinu í dag. En ég vísa um þetta málefni til mikilvægra greina á vefsíðu Þjóðarheiðurs í gær og í dag:

• Framkvæmdastjórn ESB viðurkennir að EES-ríki beri EKKI ábyrgð á innstæðum í föllnum bönkum umfram það sem innstæðutryggingasjóðir geta greitt!
• ABC Nyheter opinbera þverstæður í málflutningi evrópskra stofnana um Icesave-málið
• Spurningar Thomasar Vermes til fulltrúans Michels Barnier í framkvæmdastjórn ESB um innistæðutryggingar og hugsanlega ábyrgð ríkja á þeim 

Mjög góð umræða er um efstu greinina, með efnisgóðum innleggjum frá Guðbirni Jónssyni fjármálaráðgjafa og Guðmundi Ásgeirssyni kerfisfræðingi.

Ekki voru gerðar athugasemdir við innleiðingu kerfisins

Eiga aldraðir að stofna stjórnmálaflokk?

Þannig var spurt á vefsíðu Útvarps Sögu 27.–28. júlí. Já sögðu 90%, nei sögðu 8%, og 2% tóku ekki afstöðu. Þátttakendur í könnuninni voru 1.992.

Nú eru vaknaðar hugmyndir um ýmsa nýja flokka, a.m.k sjö talsins (smellið á nöfn þeirra):

• Flokkur aldraðra
  
• Frjálslyndir demókratar 
  
• Hægri grænir 
  
• Kristin stjórnmálasamtök 
  
• Samtök fullveldissinna
  
• Vinstri flokkur nýr (veit einhver nafnið?)
• Þjóðarflokkurinn (endurvakinn) (sbr. hér á Wikipediu)

Þessir flokkar eiga allir á brattann að sækja, meðan:

1. Fjórflokkurinn hrifsar til sín 1300 milljónir króna úr ríkissjóði á hverju kjörtímabili;
   
2. sami Fjórflokkur (réttnefndur Ræningjaflokkurinn?) hirðir einnig ótaldar milljónir úr sjóðum sveitarfélaga á hverju ári, með misnotkun fjárhagsáætlanavalds bæjarfulltrúa viðkomandi flokka;
   
3. sami Ræningjaflokkur sníkir hundruð milljóna út úr fyrirtækjum á hverju kjörtímabili;
   
4. sami Ræningjaflokkur stendur vörð um ranglát kosningalög, sem valda því, að allir nýir flokkar eiga mjög erfitt með að slá í gegn, þar sem skoðanakannanir sýna yfirleitt, að þeir eru langt frá því að ná þeim u.þ.b. 8–9% sem þeir þurfa í hverju kjördæmi til að ná inn einum manni þar (sjá nánar hér og hér: Og það gerðist!);
5. sami Fjórflokkur hefur gengið þannig frá kosningalögum, að ótrúlega mikinn fjölda frambjóðenda og meðmælenda (1.890–2.520) þarf frá hverjum nýjum flokki til að geta boðið fram (sjá hér:  Meðmælendaklikkunin);
6. sami Yfir-forsjár-fjórflokkur tryggir sér meiri aðgang en öðrum að fjölmiðlum í kosningabaráttunni, m.a.s. ríkisfjölmiðlum.

 

Meðan Jóhönnustjórnin lafir, telur Brusselklíkan sig hafa stjórn á framgangi mála

Belginn Vanackere "sagði enga ástæðu til að vera upptekinn af því hvenær viðræðunum lyki. Aðalatriðið væri að hefjast handa og taka þann tíma sem þyrfti til að ljúka viðræðum." – Þeir skammta þessu þann tíma sem ÞEIM hentar, ætla ekki að flýta afgreiðslu málsins ("aðildarumsóknarferlisins") meðan þeir vita, hve þjóðinni er uppsigað við innlimun í þetta ofurbandalag þeirra. Nú, eftir að nytsamir sakleysingjar og armir svikarar við landsins heill og hag sóttu um að láta innlima landið í erlent stórveldi, getur ESB valið sér þann tíma, sem ÞVÍ hentar að þjóðaratkvæðagreiðsla verði um málið, eftir þvi hvernig fylgi og andstaða við "aðild" sveiflast til í landinu og þeir geta fylgt því eftir með því að dæla inn áróðri. Og þannig geta þeir skammtað sér allan þann áróðurstíma sem þeim sjálfum kemur bezt.

Svo er þetta láti heita einhverjum fagurgalans falsmælum: "Viðræðurnar snerust ekki um stundaskrá" (sagði þessi belgíski utanrikisráðherra), "heldur um líf fólks og því þyrfti að vanda til verka." – Já, "vanda til verka"!!! Alltaf skal vera hægt að láta svikráðin heita eitthvað!

Ísland væntir þess, að hver maður geri skyldu sína. 

Umræðan byggist á staðreyndum

Össur getur engan blekkt og engan spilað með í Brussel; hann sjálfur yrði þar svikinn og blekktur og Íslendingar með!

Þetta er staðreynd byggð á þekkingu mála. Össur fengi engar tryggingar fyrir sjávarauðlindum Íslendinga til frambúðar né fyrir "reglunni" (reglugerðarákvæðis-princípi) um "hlutfallslegan stöðugleika", sem ráðherraráðið afnemur þegar því sýnist, enda hafa Brusselmenn þegar verið með bollaleggingar um það á prenti. Jafnframt er fiskveiðireynslu-princípið sömuleiðis reglugerðarákvæði, sem getur breytzt (reynzlutímabilið lengzt upp í marga áratugi), ekki fastbundið lagaákvæði sem ESB-þingið í Strassborg þyrfti að samþykkja breytingu á (þar hefði Ísland líka aðeins 6 þingmenn af um 750!), heldur ákvæði sem ráðherraráðið hefur fullt vald yfir, og þar hefði Ísland frá og með árinu 2014 einungis 0,06% atkvæðavægi (sjá HÉR), þ.e.a.s. áður en það atkvæðavægi myndi hrapa niður í enn enn lægri prósentu eftir inngöngu Tyrklands í bandlagið!

Ég hef verið að birta þungaviktargreinar um ESB-mál á Vísisbloggi mínu síðustu daga, og þar sjá menn fullgild rök fyrir því, sem ég skrifaði hér á undan.

Þar er nýbirt grein mín: Stækkunarstjóri ESB, gamall kommúnisti frá Tékkó, vill Tyrki í bandalagið! – afar mikilvæg. Og þar eru líka þessar greinar:

 Er Óli Kristján Ármannsson klisjukarl? (maðurinn sá skrifar leiðara í Fréttablaðið; þarna er leiðarinn í gær krufinn og léttvægur fundinn) – og enn ein er frá því í fyrradag:

‘Reglan’ óstöðuga um ‘hlutfallslegan stöðugleika’ (relative stability) í fiskveiðum ESB-ríkja.  Þar er það mál allt krufið með þeim hætti, að þegar menn rísa upp frá löngum lestrinum, verður flestum ljóst, að Össur Skarphéðinsson hefur þarna ekkert í hendi og mun sennilega hafa minna í hendi en norsk stjórnvöld töldu sig hafa á sínum tíma í síðustu samningum um inngöngu þess lands í ESB.

Viðauki við aðildarsamning (inngöngusáttmála, accession treaty) við Evrópubandalagið hefði EKKERT VARANLEGT GILDI, slíka yfirlýsingu í viðauka er unnt að ógilda með lögsókn fyrir SB-dómstólnum, hvaða spænskur eða brezkur útgerðarmaður sem er getur hrundið slíku máli af stað.

Aðalatriði máls er svo það fullveldisafsal um að gefa ESB frítt spil um að ráða hér ÖLLU SEM MÁLI SKIPTIR með LÖGGJÖF sinni sem nyti algers FORGANGS fram yfir öll íslenzk lög. Evrópubandalagið er líka ekki bara það, sem það er núna, heldur það sem það og æðstu valdastofnanir þess vilja breyta því í með tímanum (t.d. með því að seilast áfram um orkulöggjöf og hernaðarmála, en þar er stefnt á einn Evrópuher). 

Össur Skarphéðinsson ætti að hafa hægt um sig að svíkja íslenzku þjóðina – hann hefur ekkert umboð hennar til þessara þjóðarsvika, enda voru einungis 26% aðspurðra fylgjandi inngöngu Íslands í bandalagið í nýjustu skoanakönnun, sem birt var í byrjun þessa mánaðar. (Sjá nánar og þetta og margt annað merkilegt í nýju tilvísuðu greinunum á Vísisbloggi mínu.)

Tryggi forræði yfir auðlindum

Viðræður að hefjast við fallvaltan pólitíkus um stórveldisinnlimun lítillar þjóðar sem vill EKKI láta innlimast!

Spraðurbassinn Össur Skarphéðinsson heldur glaðhlakkalegur út til Brussel til að reyna að innsigla enn einn gerninginn á leið þjóðarsvika, rétt eins og þeir 13. aldar menn sem gáfu konungi goðorð sín og gerðust hans lendir menn. Munurinn er reyndar sá, að Össur á ekkert goðorð að gefa og hefur ekki umboð þjóðar sinnar til neinna landráða. Hér er 26% fylgi við, að Ísland gangi í Evrópubandalagið skv. síðustu skoðanakönnun, og þegar þingsályktunartillagan* um umsóknina um "aðild" (= innlimun) var til afgreiðslu þingsins í júlí 2009, vildu yfir 70% aðspurðra í skoðanakönnun, að sú umsókn yrði lögð undir þjóðaratkvæðagreiðslu. Hefði það verið gert, værum við búin að ýta þessu máli frá okkur.

En nú er hann mættur í veizlu- og ráðstefnusölum stórveldisins og fer mikinn í því að auglýsa það sem Ísland hafi að bjóða, falbýður það sem land sem gefi pólitískan aðgang að norðurskautssvæðunum – og það er þó rétt hjá honum, að þetta sé eitthvað sem ESBéið sækist eftir, því að bandalagið á engan aðgang að norðursvæðunum, Svíþjóð og Finnland ná ekki að Íshafinu og Grænlendingar forðuðu landi sínu undan þessu bandalagi – eina þjóðin sem gat það, af því að sá fyrirvari var gerður við inngöngu Dana, að Grænlendingar fengju að ráða sér sjálfir, ef þeir fengju sjálfstjórn; og vitaskuld kusu þessir grannar okkar að forða landi sínu frá ESB, þegar þeir áttuðu sig á því, að "aðild" hentaði ekki hagsmunum þerra.

Þess vegna er "aðild" (innlimun) Íslands afgerandi mikilvæg fyrir Brusselvaldið þó ekki væri nema vegna þessa beina aðgangs að norðursvæðinu (en vitaskuld vegna margs annars**), í 1. lagi vegna þess að þar með er Evrópubandalagið komið með þá aðild að Norðurskautsráðinu, sem því hefur hingað til verið synjað að fá (Kanadamenn hafa hafnað aðild ESB að því ráði!), en Brusselmenn tækju við fulltrúavaldi Íslands, um leið og við værum búnir að láta innlimast í þetta yfirráðasjúka bandalag, því að bandalagið tekur yfir forsjá okkar í öllum slíkum málum, um leð og við værum búnir að gefa því upp fullveldi okkar. Í 2. lagi gerir bandalagið ráð fyrir, að Norðmenn kunni að falla fyrir freistingunni að láta innlimast, geri Íslendingar það, og þar með fengi bandalagið enn meiri auðlindir í sinn yfirráðahlut og enn beinni aðgang að norðursvæðunum, gegnum norska landhelgi og efnahagslögsögu, ennfremur Jan Mayen og Svalbarða. Þar með færu líka olíu- og gasvinnsla Norðmanna undir forsjá ESB, um leið og bandalagið tæki sér meira forræði í þeim efnum – eins og að er stefnt.

PS. Hér verður reyndar að bæta við leiðréttingu, því að enda þótt ríkjaráðstefna Evrópubandalagsins og Íslands hefjist á morgun, hefjast hinar eiginlegu viðræður þó "ekki fyrr en á næsta ári," eins og fram kom í Bylgjufrétt í hádeginu. Í haust verður hins vegar farið nánar í saumana á íslenzkri löggjöf. Þar er gengið beint í að "aðlaga" okkur að því bandalagi, sem samt á eftir að ræða við um "skilmála" Íslands!

Sjá menn nú ekki, hversu fölsk sú kosninga-röksemd Samfylkingarmanna og ýmissa fjölmiðlamanna var, að "það er allt í lagi að ræða við Evropubandalagið og athuga hvað er í 'pakkanum' og okkur býðst"? Það var sótt um "aðild" sumarið 2009, en það verður ekki farið að ræða við þá um skilmálana fyrr en 2011! Á meðan er unnið að því að "aðlaga" okkur!

Það kom ennfremur fram í þssum hádegisfréttum Bylgjunnar, að ESB leggi áherzlu á, að Ísland verði að "breyta fiskveiðikerfi sínu" og ganga frá Icesave-málinu. – Þarna sést það svart á hvítu, að ekki ætlar þetta stórveldabandalag að breyta sjávarútvegsstefnu sinni fyrir okkur, heldur ætlast það til, að við breytum okkar löggjöf til að þjóna reglum bandalagsins!

PS. Ég breytti fyrirsögninni hér í takt við leiðréttinguna. 

* Það voru í raun margföld brot gegn stjórnarskrá lýðveldisins að bera fram þessa þingsályktunartillögu. Alþingi Íslendinga hefur ekkert leyfi til að stefna inn í stórveldisbandalag, þegar ljóst er – ÞEIM SEM VITA VILJA (ég er ekki að tala um alla þá sem hvorki vita né vilja vita) – að inntak slíkrar "aðildar" að ESB þýðir jafnóðum samþykkt fasts forms á inngöngusáttmála ("aðildarsamningi") sem felur í sér afsal fullveldisréttinda sem hingað til hafa verið greypt skýru letri í margar greinarstjórnarskrárinnar.

** Vegna hinna geysiauðugu fiskimiða okkar***– sbr. margyfirlýstan ofuráhuga Spánverja (sjá HÉR!!!) og yfirlýstan áhuga brezkra ráðherra í Brown-stjórninni undir lok ársins 2008, auk áhuga írska sjávarútvegsráðherrans – og vegna hernaðaraðstöðu Íslands – og vegna auðlinda landsins, bæði á landi og undir hafsbotni (Drekasvæðið) o.fl.

*** "Spánn er heimsveldi í fiskveiðum," sagði Diego López Garrido, ráðherra Spánar í Evrópumálum í viðtali við Kristin R. Ólason í Madríd í viðtali sem birtist í Speglinum í Rúv 30. júlí 2009 (sjá hér: Spænskur ráðherra Evrópumála staðfestir ásækni Spánverja í íslenzk fiskimið; segir Spánverja "himinlifandi").  Staldrið nú við!  Ef "Spánn er heimsveldi í fiskveiðum," þegar hann stendur okkur langt að baki í þeim – var t.d. með 808.682 tonna heildarafla árið 2007, en Ísland með 1.398.000 tonn, hvað á þá að kalla Ísland?!  Við vorum 15. mesta fiskveiðiþjóð heims árið 2007 og sú 13. mesta árið 2004 (eins og líka árið 1967).

Formlegar viðræður að hefjast

Sem sagt: forsætisráðherra Rússlands tekur fulla ábyrgð á njósnurum á friðartímum í Ameríku – og um njósnir HÉR!

Vladimír Pútín tók á móti njósnurunum tíu (m.a. Önnu Chapman) sem nýlega komst upp um í Bandaríkjunum og vísað var úr landi. Hann söng með þeim sovézk ættjarðarlög.

• "Spáði Pútín því að fólkið ætti bjarta og áhugaverða framtíð fyrir höndum ... Pútín sagði að þau hefðu meðal annars sungið lagið Þar sem föðurlandið hefst, sem varð afar vinsælt eftir að það var sungið í sovésku myndinni Sverðið og skjöldurinn frá 1968 en myndin fjallar um sovéskan njósnara í Þýskalandi í síðari heimsstyrjöld. „Ég er ekki að grínast, mér er alvara. Og við sungum fleiri svipuð lög," sagði Pútín. " (Mbl.is.)

Hann gekk enn lengra en þetta.

• Forsætisráðherrann gaf til kynna, að hann vissi hverjir bæru ábyrgð á því, að flett var ofan af njósnurunum í Bandaríkjunum. Sagði hann að sá upplýsingaleki væri landráð og svikarar fengju alltaf ill örlög. „Þeir verða á endanum fylliraftar, fíklar og lenda á götunni," sagði hann. (Mbl.is, sjá nánar þar.)

Það er þá á öllu ljóst, að löngu eftir lok kalda stríðsins og þegar mikil þíða var komin í samskipti stjórnvalda í Washington og Moskvu, með auknum viðskiptum og öðrum samskiptum og með samvinnu um fækkun kjarnorkuvopna, þá voru stjórnvöld í Kreml enn að stofna til nýrra njósna í Bandaríkjunum!

Þetta ætti reyndar ekki að koma neinum á óvart nema þeim, sem fæddir eru í gær, og hinum sem ana áfram í bláeygri bjartsýnistrú. Njósnir eru iðkaðar af öllum stórveldum og öðrum voldugum ríkjum, s.s. Frakklandi, Pakistan og Bretlandi.

En hvar skyldi annars mest vera njósnað í heiminum núna? Sannarlega er haldið uppi miklum iðnaðarnjósum, m.a. af asískum stórveldum. En óvissa í heimspólitískum efnum (geopólitík) eykur alltaf "þörfina" á njósnum, rétt eins og frá því um 1900 til fyrri heimsstyrjaldar hér í Evrópu. En hvar komum við auga á slíka óvissu nú?

Jú, ekki sízt á okkar eigin svæði, á "litla Íslandi" og í norðurhöfum og kringum norðurhjarann. Þar er gert ráð fyrir miklum náttúruauðlindum undir hafsbotni, olíu og málmum, og einnig undir Grænlandsjökli, sem kann að vera að hopa varanlega. Slíkar auðlindir eru einnig hér í kringum Ísland, jafnvel kann að vera olía undir þurru landi í setlögum Skjálfandaflóa og á Tjörnesbeltinu.* Mun meiri auðlindir kunna þó að leynast á Drekasvæðinu, sem erfitt er að vinna (fyrir utan heimskulega andstöðu græningja, sem myndu gjarnan vilja standa slíku fyrir þrifum), en furðulegt er, raunar grunsamlegt, af hverju stjórnvöld hafa ekki látið kanna betur möguleikann á olíuvinnslu hér á þurru landi, því að slík rannsókn ætti ekki að lenda þungt á ríkissjóði, heldur á útboðsfyrirtæki.

Mínar grunsemdir í þessu efni beinast að hinum óþjóðhollu forkólfum Samfylkingarinnar, sem munu e.t.v. vilja hafa þetta uppi í erminni til að galdra fram sláandi töfralausn til að stinga dúsu upp í landsmenn vegna svika þessara stjórnvalda í öðrum afgerandi mikilvægum hagsmunamálum þjóðarinnar í sambandi við og í kjölfarið af innlimun í Evrópubandalagið (m.a. Icesave-svikapakki og framsal fiskveiðiréttinda til annarra ríkja).

Þá er Ísland orðið herlaust land að kalla og fátt um varnir hér fyrir utan aðildina að Norður-Atlantshafsbandalaginu, ratsjáreftirlit og reglubundið eftirlitsflug NATO-flugsveita um takmarkaðan tíma á fjögurra mánaða fresti. Öll slík óvissa og tómarúm veldur spennu, og í slíku ástandi þrífast njósnir vel.

Evrópubandalagið eða ESB (sem Tryggvi Helgason flugmaður kallar í gamni og alvöru nýja Evrópska Sovét-Bandalagið) sér áreiðanlega mikið hernaðarlegt mikilvægi Íslands og ætlar sér hér stóran hlut með herstöðvum fyrir skip og flugvélar. Þar stefnir nú þegar á mikil afskipti af norðurhjaranum, og Frakkar hafa skipað fyrrverandi forsætisráðherra sinn, Michel Rocard, sem sendiherra heimskautasvæðanna. Hann var í viðtali í Morgunblaðinu, sem ég sagði hér frá (notið leitarforrit hér ofarlega í vinstra dálki, sláið inn eftirnafni hans!), en þar sést metnaður bæði Frakka og Brusselmanna á þessu sviði, þar sem Evrópubandalagið leitar útrásar á nýjum, freistandi svæðum auðlinda og framtíðarsiglinga norðan Ameríku og Rússlands, jafnvel þvert yfir heimskautið. Gríðarlegir vöruflutningamöguleikar blasa við, og Kínverjar eru þegar með allnokkur ísvarin risaskip í smíðum, þung til flutninga, en munu afferma vörur sínar á Evrópumarkað í hentugum umskipunarhöfnum, t.d. hér á Íslandi. Öllu slíku fylgir aukið hernaðarlegt mikilvægi, gleymum því ekki.

Og njósnirnar eru einn þáttur í forvinnu ESB. Hinir geysilegu hagsmunir Brusselvaldsins af því að fá Ísland inn og í kjölfarið hugsanlega Noreg (einmitt með auðveldari hætti, ef Ísland fellur), jafnvel Grænland, setur Ísland sjálft á oddinn í því, sem er ugglaust er talið knýjandi mikilvægt í njósna- og undirróðursstarfi bandalagsins.

Menn geta gleymt því að ímynda sér, að hér séu ekki stundaðar njósnir engu síður en á kaldastríðsárunum, þegar þeim var haldið hér uppi með víðtækum hætti (enda komst hér ítrekað upp um njósnastarfsemi Rússa, Tékka o.fl.).

Annað risastórt hagsmunamál er fiskveiðiréttindin hér við land. Þar eru margir þeir glópar að ímynda sér, að Evrópubandalagið seilist ekki eftir þeim auðlindum okkar. HÉR! fá menn fullt tilefni til að hafa miklar áhyggjur í þeim efnum, gegn allri glópskri bjartsýnistrú. Heimurinn hreyfist nefnilega, og stórveldi eru alltaf að gæta hagsmuna sinna og öryggis, svo á fæðuöflunar- sem á hernaðarsviði, og víkka út sitt áhrifasvæði, ef þau mögulega geta.

Fyrir þá, sem eiga bágt með að skilja, að matarkista með um 1300.000–1500.000 tonna ársafla – þar sem jafnvel bolfiskaflinn gæti aukizt um hálfa milljón tonna, ef hann leyfir veiðar í sama magni og fyrr, þegar allmörg evrópsk ríki stunduðu hér fiskveiðar ásamt okkur –, þá ættu þeir að skoða þessi ummæli Diegos López Garrido, Evrópumálaráðherra Spánar:

• "Í fiskveiðimálum eru hagsmunir Spánar miklir. Spánn er heimsveldi í fiskveiðum ..." (sjá: Spænskur ráðherra Evrópumála staðfestir ásækni Spánverja í íslenzk fiskimið; segir Spánverja "himinlifandi")

Ef þessi spænski ráðherra kallar Spán "heimsveldi í fiskveiðum", þó að Spánn sé nokkrum sætum neðar en Ísland á listanum yfir mestu fiskveiðiþjóðir heims, þá er augljóst, að Ísland er þar ekkert síðra "heimsveldi" á því sviði í augum Spánverja og valdamanna í Brussel, enda stefna þeir að því að innlima þennan "feita bita", Ísland, og þess gætir ekki sízt í undirbúningi Þjóðverja, sem t.d. Björn Bjarnason hefur skrifað fróðlega hluti um og ég hef fjallað um hér á vefsíðu minni, rétt eins og um heimsveldisáfrom Frakka í gegnum Evrópubandalagið. Þó að þessir fornu fjendur vinni nú saman, að sameiginlegum markmiðum, skyldi enginn halda, að það geri "litla Ísland" öruggt – því er þveröfugt farið!

Icesave-málið, sem hér var stuttlega nefnt, hefur örugglega verið Bretum og jafnvel Hollendingum tilefni til njósna hér og undirróðurs, t.d. í stjórnkerfinu og í formi eftirlits með netbréfasendingum, sem mun víst tæknilega auðvelt í framkvæmd, a.m.k. fyrir stærstu bóga í þeim njósnaefnum. Á því lá líka grunur, að útsendarar Breta, einn eða fleiri, hafi verið með eftirlit með búsáhaldarbyltingnni og öðrum mótmælum, ekki sízt vegna Icesave, á Austurvelli.

Viðauki 26/7:  Ef menn draga í efa þýðingu og gildi njósna, mættu þeir minnast þess, að það kemur oft ekki í ljós fyrr en eftir á. Það á t.d. við um frábær verk hins íslenzka Kanadamanns, Johns Stephenson, sem gerði Bretum ekki minna gagn með njósnum sínum um andstæðinginn i seinni heimsstyrjöld en mörg herfylki Breta sjálfra, enda var honum treyst fyrir miklu af Churchill og hlaut sína viðurkenningu, sem vert var.

* Sjá þessar greinar eftir Geir Andersen blaðamann: Setlögin á Skjálfandaflóa (Mbl. 3. okt. 2009) og Skjálfandaflóinn og setlögin (Mbl. 24. febr. 2010).

Pútín söng ættjarðarlög með njósnurum

Sigmundur Davíð með góðar ábendingar vegna öfugsnúins tals Össurar hins gleiðgosalega

Rökfastur og skýr er Sigmundur Davíð sem jafnan í því viðtali við Mbl.is sem hér birtist (sjá tengil hér neðst). Það er ekkert sem styður fullyrðingar Össurar um aukinn stuðning við ESB-umsókn meðal þingmanna, þvert á móti, eins og formaður Framsóknar bendir á, og ekki hafa ummæli Guðfríðar Lilju vegna Magma-málsins í dag og afstaða Vinstri grænna á nýlegri flokksráðstefnu þeirra styrkt Samfylkingarliðið í áformum þess, nema síður sé!

Hafi Össur einhverja nýja stuðningsþingmenn í huga, koma þeir ekki úr Samfylkingunni, þeim fjölgar ekki, sem betur fer! Hann gæti haft Illuga og Þorgerði Katrínu í huga, en þau koma aftur inn á þing í haust eftir að hafa verið í skammarkróknum nokkra mánuði. En þau vega ekki upp það tap evrókratanna, að nokkrir þingmenn VG munu ætla sér að greiða því atkvæði sitt að draga Brusselumsóknina til baka.

Ég hvet menn til að smella á fréttartengilinn hér fyrir neðan. Svo er nýr pistill á leiðinni frá mér.

Ummæli Össurar koma á óvart

Steingrímur J. Sigfússon stundar hættulegan fláttskap gagnvart umsókn um innlimun í Evrópubandalagið

Menn lesi frábæran pistil Björns Bjarnasonar um þessi mál: Óhæf ESB-viðræðunefnd Íslands. Þar er margt afhjúpað! 

Bæta má við, að Steingrímur veit, að Árni Þór Sigurðsson, 10 milljón króna Brussel-styrkþeginn, er Trójuhross Samfylkingarstefnunnar í hans eigin þingflokki, en hefur samt sett hann í afar áhrifamikil ábyrgðarstörf í Alþingi einmitt um Evrópubandalagsmálið, sem Árni Þór ver í rauðan dauðann þrátt fyrir uppreisn grasrótar flokksins gegn henni í merkilegri meirihlutasamþykkt á nýafstöðnum flokksráðsfundi VG. En um það mál má lesa í nýbirtri snilldargrein Páls Vilhjálmssonar.

Þorsteinn Pálsson, annar áhrifamikill meðlimur í EU Fan Club hér á Íslandi, viðurkenndi í viðtali við Frosta Sigurjónsson í Útvarpi Sögu í gær, að sjávarútvegs- og landbúnaðarstefna Evrópubandalagsins beinist, ólíkt öðrum málaflokkum þar, þvert gegn þeirri áherzlu okkar Íslendinga, að markaðslögmál skuli gilda í þessum málum. Aðspurður sagðist hann hóflega bjartsýnn á, að Íslendingum tækist að breyta þeirri stefnu ESB!

Væri nú ekki ráð fyrir hann og aðra að taka sér frí frá þessari landráðaumsókn um innlimun í Evrópubandaglagið og fylgjast bara með því úr fjarlægð, hvort ESB ætli sér einhverja siðbót í þessum efnum? Væri ekki full ástæða til að senda bandalaginu einfalda hvatningu um, að það verði að afleggja þá stefnu sína að áskilja sér æðstu völd yfir fiskistofna-auðlindinni og yfir sjávarútvegsmálum? Er ekki augljóst, að afstaða okkar (eða uppréttra manna meðal fulltrúa íslenzkra stjórnvalda*) getur aldrei orðið linari en Grænlendinga, þjóðar innan danska ríkisins, sem sagði skilið við ESB í þjóðaratkvæðagreiðslu árið 1985, "af því að ESB-aðild var andstæð hagsmunum þeirra," eins og Björn Bjarnason segir meðal margs annars í grein sinni.

Er það ekki ennfremur algert frumatriði fyrir hvern lögfræðing (eins og Þorsteinn er), að opna nú augun og átta sig á því, að hver einasti nýr aðildarsamningur við ESB hefur falið og felur í sér RÉTTINDAAFSAL Í ALLRI LÖGGJÖF, þannig að sérhvert meðlimaríki verður sett undir æðstu löggjöf bandalagsins og verður að láta eigin lög víkja sem ógild, ef og þegar Evrópubandalagið lætur sér þókknast að hafa eða samþykkja lög sem samrýmast ekki þeim landslögum einstara ríkja. En með því og innlimun Íslands væri verið að breyta Alþingi í 3. flokks undirþing!**

Hvernig væri að vakna og standa í lappirnar eins og maður, Þorsteinn Pálsson? Hún móðir þín fæddi þig ekki í heiminn til þess að þú tækir þátt í því, meðvitaður eða sofandi, að láta leggja niður það fullveldi lands og þjóðar, sem Jón Sigurðsson forseti og aðrir baráttumenn sjálfstæðis okkar tryggðu okkur.

* Össur Skarphéðinsson, Þorsteinn Pálsson, Árni Þór Sigurðsson, Jóhanna Sigurðardóttir, Ragnheiður Ríkharðsdóttir og Árni Páll Árnason að sjálfsögðu undanskilin.

** Það, sem ég segi í þeirri grein, sem þarna er vísað á, er engu síður knýjandi skoðunarmál nú en þá. Nú er svo komið, að löggjöf fyrir Þýzkaland kemur að u.þ.b. 84% frá Evrópubandalaginu, sbr. ræðu Nigels Farage ESB-þingmanns, sem birt er á vefsíðu Jóns Baldurs L'Orange: Össur veit að áróðursmaskína ESB hefur verið gangsett. (Greinin sú eftir Jón Baldur fer reyndar inn á mjög óvæntar brautir og stórlega athyglisverðar, t.d. í lokin, og þar á ég sjálfur mikilvæg innlegg.)

Afstaða VG til ESB óbreytt

Hvern telur Össur sig vera að blekkja?

Skákar hann í því skjólinu eins og kenjóttur krakki bakvið Stóru-Mömmu að þurfa ekki að sæta ábyrgð gífuryrða sinna? Reynir hann að ljúga auknum stuðningi við innlimun Íslands í ESB að útlendingum þegar hann er dottinn niður í 26% meðal ÍSLENZKRAR ÞJÓÐAR samkvæmt nýlegri skoðanakönnun? Eða er þetta einhver öfugsnúin hneigð til afkáralegs stærilætis sem hrjáir þennan mann þegar hann er nánast kominn í stöðu Nerós keisara eftir að fjarað hafði undan honum allt vald og öll vegsemd?

Illt er hlutskipti þess manns sem svíkur sína þjóð og býður henni að treysta valdamönnum ríkjabandalags sem að 10/27 er byggt upp af ríkjum, sem eiga það sameiginlegt að vera gömul nýlenduveldi, þeim sem réðu langflestum nýlendum heims, um leið og þau ráða skv. Lissabon-sáttmálanum, frá árinu 2014, 73⅓% atkvæðavægi í hinu volduga ráðherraráði þessa sama Evrópubandlags (ESB, EU). (Lesið þessa grein til að sjá YFIRRÁÐ STÆRSTU RÍKJANNA afhjúpuð.)

Gömlu 10 nýlenduveldin í ESB eru, vel að merkja, þessi ásamt atkvæðavægi þeirra frá 2014):

• Þýzkaland: 16,41%
  
• Frakkland: 12,88%
  
• Stóra-Bretland: 12,33%
  
• Ítalía: 12.02%
  
• Spánn: 9,17%
  
• Holland: 3,30%
  
• Belgía: 2,15%
  
• Portúgal: 2,13%
  
• Svíþjóð: 1,85%
  
• Danmörk*: 1,10%
• SAMTALS: 73,34% atkvæðavægi í ráðherraráðinu
• Einnig mætti með réttu líta á Austurríki (1,67% vægi) sem fyrrverandi nýlenduríki, þótt meir hafi það horft til yfirráða í Evrópu en utan álfunnar. Að því 11. ríki meðtöldu væru þá nýlenduveldin gömlu í ESB komin upp í hlutfallstöluna 75% alls atkvæðavægis í einni alvoldugustu stofnun ESB, þeirri sem ræður meira en ESB-þingið sjálft í Strassborg!
• En á listanum sjáið þið innifalin öll voldugustu og grimmustu nýlenduríki heims þar til fyrir um hálfri (½!) öld.

En þetta var í framhjáhlaupi. – Við erum að ræða hér það alvarlega innanríkisvandamál að í stól utanríkisráðherra landsins situr maður sem hikar ekki við að slá um sig með blekkingum í stað þess að upplysa fyrir öðrum þjóðum heilsteypta andstöðu mikils meirihuta þessarar þjóðar gegn innlimun lýðveldisins í yfirríkjabandalag, sem KREFUR OKKUR UM ÆÐSTA LÖGGJAFARVALD** og einnig ÆÐSTA VALD YFIR SJÁVARAUÐLINDUM OKKAR og fiskveiðilögsögu, sem nemur 758.000 ferkílómetrum eða samanlagðri stærð Frakklands og hálfs Þýzkalands.

* Danmörk er að sjálfsögðu ekki talin hér með vegna yfirráða þess lands yfir Íslandi, enda var Ísland skattland Noregs- og Danakonunga og í versta falli hjálenda – þó með eigin landsréttindum – en ekki nýlenda. 

** Sjá hér: Réttinda-afsalið sem yfirlýst og staðfest yrði með aðildarsamningi við Evrópubandalagið; sbr. einnig hér: Á að breyta Alþingi í 3. flokks undirþing? (um löggjafarvald sem fer til Evrópubandalagsins við inngöngu = innlimun í það).

Aukinn stuðningur við aðild

Þá byrjar Evrópubandalagið að heimta "sitt" – í næstu viku!

Þjóðsvikarar munu í startholunum að jánka, smakka á og kyngja með kampavíni þeim EU/ESB-"skilyrðum á sviði sjávarútvegs, landbúnaðar, umhverfismála, fjármagnsflutninga og fjármálaþjónustu" sem Bloomberg-fréttastofan hefur séð uppkast að í skjali sem upplýsir um, hvað Ísland þurfi einkum að uppfylla af skilyrðum þessa valdfreka bandalags til þess að það láti sér þókknast að gleypa okkur með húð og hári, hveralofti, eldfjallaösku, stærstu jöklum Evrópu og ómældum auðlindum á okkar 861.000 ferkílómetra umráðasvæði (þar af 758.000 í sjó).

Þótt ekki sé minnzt á Icesave og hvalveiðar í skjalinu, merkir það ekki neitt; það er tekið sem gefið, að Íslendingar verði að svínbeygja sig, enda hefur Brussel-valdaklíkan til þess þæga, þjálfaða þjóna hér á landi, umfram allt hinn ófyrirleitna Össur Skarphéðinsson og þekktustu valdbeitingarfrúna í Alþingi, Jóhönnu Sigurðardóttur.

Tungan þagni og höndin visni á þeim sem skrifa undir afsal landsréttinda til þessa evrópska stórveldis. 

Ríkjaráðstefna Íslands og ESB á þriðjudag