ÞORÐI flokksráð VG ekki að minnast á Icesave? Var alger ágreiningur um málið? Þaggaði Steingrímur niður í liðinu? (o.fl., um EB)

Það má kallast ótrúlegt, að þegar glímt er við langstærsta fjárhagsmál lýðveldissögunnar – hugsanlega sjö- til tífalt stærra en Kárahnjúkavirkjun – skuli ekki á það minnzt einu aukateknu orði í ályktunum flokksráðstefnu Vinstri grænna! Er nú endanlega komið í ljós, að þá brestur hugrekki? Menn þorðu þó að andmæla Evrópubandalagsumsókn flokksforystunnar á ráðstefnunni ... en ekki Icesave?! Vart hefur verið gerður svo góður rómur að málinu, að ekki hafi þótt taka því að minnast á það í ályktun? – nei, þá hefði því einmitt verið slegið upp til að styrkja Steingrím í stöðu hans í málinu.

Hér býr eitthvað meiri háttar gruggugt að baki. 

Frábær er grein Jakobínu Ingunnar Ólafsdóttur í Morgunblaðinu í gær: Siðmennt eða lögmál frumskógarins. Við skulum vona að hún birtist sem fyrst á Moggabloggi hennar.

Á meðan vil ég vekja athygli á frábærum Staksteinum í sama blaði – og leyfa mér að birta þá hér (annars eru ritstjórnargreinar Morgunblaðsins – leiðarar, Staksteinar, Reykjavíkurbréf – aðgengilegar fyrir alla á netinu, það kostar ekki krónu, og svo geta menn skrifað þar athugasemdir á eftir og reynt að rökræða málin með sívaxandi fjölda lesenda þeirra vefsíðna).

Í þessum Staksteinum gærdagsins er sitthvað sagt listilega ísmeygilega:

• Mun Steingrímur stýra umræðunni?
• Steingrímur J. Sigfússon, formaður Vinstri grænna, sagði í sjónvarpsviðtali um helgina að flokksráðið hefði ekki talið það „skynsamlegt innlegg í umræðuna“ að draga til baka umsókn um aðild að ESB, eins og kveðið hefði verið á um í ályktanadrögum.
• Í ljósi stefnu Vinstri grænna er þetta nokkuð sérstakt, en látum það liggja á milli hluta.
• Horfum líka framhjá því að Steingrímur sagði flokkinn ætla að „halda til haga“ stefnu sinni og telur það sem sagt betur gert með því að sækja um aðild en að gera það ekki.
• Athyglisverðast var að hann sagði að flokkurinn mundi tryggja í gegnum aðstöðu sína í ríkisstjórn að jafnræðis yrði gætt í kynningu á ESB-málum og að öll sjónarmið fengju að komast á framfæri.
• Nú er, þrátt fyrir framgöngu Steingríms, ekki alveg útilokað að hann muni reyna að gæta þess að fleiri sjónarmið en eitt heyrist í tengslum við ESB-umsóknina.
• Á hinn bóginn er vandséð hver það verður sem gætir þess að öll sjónarmið komist að fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna um Icesave-ánauðina.
• Ríkisstjórnin ætlar að útbúa kynningu á því máli fyrir kosninguna, en dettur einhverjum í hug að sú kynning verði hlutlaus?
• Ef Steingrímur J. getur stýrt kynningu á ESB, er þá eitthvað sem hindrar hann í að stýra kynningu á Icesave?

Svo mæli ég með þessari nýlegu grein: RÍKISSTJÓRNIN ER SKAÐLEG BÖRNUNUM OKKAR.

Hæg er leiðin hjá helferðarstjórn: skattar, ofurskattar og enn meiri skattar!

Ætli hækkun á virðisaukaskatti hægi ekki líka á efnahagsbata hér í landi, rétt eins og í Bretlandi? Þessi vinstristjórn okkar er engu óvitlausari (leggið saman tvær neitanir!) heldur en Brownstjórnin, enda í aðdáendaklúbbi hennar.

Í stað þess að stjórna af viti, með ærlegum samdrætti allt of útþanins ríkisvalds, sem hefur verið að taka til sín 57% vinnutekna fólks og ætlar að fá meira, þá leggur þessi gæfulausa stjórn á enn meiri skatta – fyrst og fremst ofurskattinn sem hún hyggst greiða til erlendra ríkja: Icesave-svikaskattinn, enda eru samningamenn okkar handgengnir Bretum og Hollendingum (sbr. hér).

Stjórnin var of blind til að fara að því vel hugsaða ráði að skattleggja lífeyrissjóðina um iðgjöld þegar þau væru greidd inn í sjóðina, en sú aðgerð hefði ekki aukið verðbólgu, hækkað greiðslur af verðtryggðum lánum og rýrt kaupmátt launa alþýðufólks. Nei, þessi leið var víst ofgóð Íslendingum. Heldur skal þessi stjórn fara troðnar götur fyrri vinstri stjórna: skatta og aftur skatta! 

Það hefur sennilega aldrei verið uppi minni reikningshaus í stóli fjármálaráðherra en sá sem þar situr nú í skömm þjóðar sinnar. 

Vísa ennfremur á grein mína: Illt í efni: vísitölu- og afborgana-hækkandi "björgun heimila"!

Hærri virðisaukaskattur Breta

Allt upp í loft í kjaramálum?

Vart er þornað blekið á stöðugleikasáttmála ríkisstjórnar og aðila vinnumarkaðar, þá eru verkalýðsfélög orðin æf vegna hækkanaskriðu, t.d. á benzíni sem fer líka hækkandi á heimsmarkaði (fer sennilega yfir 200 kr. úr dælu). Lífeyrisþegar urðu fyrir mestum skerðingum, en verkalýðsforingjar eins og Vilhjálmur Birgisson á Akranesi mótmæla nú gerbreyttum forsendum "sáttmálans". Þessi ríkisstjórn hefur raunar undir stjórn síns skattamálaráðherra Indriða H. Þorlákssonar lagt ofuráherzlu á skattheimtu í stað niðurskurðar. Sú skattheimta hefur m.a. hækkað vísitöluna og þar með aukið greiðslubyrði fólks vegna húsnæðislána umtalsvert. Ennfremur var tryggingagjald hækkað, en það olli því, að mörg sveitarfélög höfðu ekki efni á því að ráða jafnmargt fólk til sumarstarfa eins og ætlunin hafði verið. Tryggingagjaldið, sem átti að hjálpa Atvinnuleysistryggingasjóði, varð þar með til að auka atvinnuleysi!

Axarsköft þessarar ríkisstjórnar eiga sjálf eftir að ganga frá henni.

Lesið nýja pistla mína annars staðar:

Ekki eru allir fréttamenn jafnir – eða allar sjónvarpsstöðvar jafnar! (um tekjur þeirra, byggt á skattskránni)

Árni Þór Sigurðsson skrökvar sér til hagræðis í Kastljósi um Icesave-mál

Fleiri forvitnilegir á skattskránni: nokkrir ESB- og/eða Icesave-sinnar!

Sáttmálinn marklaust plagg

Jafnrétti bara fyrir konur?

Þessi þvæla um að gæta hagsmuna annars kynsins þvældist ekki fyrir leiðtogum verkalýðsfélaganna í vetur, þegar yfirgnæfandi fjöldi atvinnulausra var karlar. En nú óttast fulltrúar opinberra starfsmanna um sinn hag og "hafa áhyggjur af því að niðurskurður í opinberri þjónustu geti orðið til þess að fækka kvennastörfum." Vitaskuld hlýtur það að gerast, ef allt er með felldu, enda eru konur trúlega í meirihluta starfa hjá ríkinu.

Hr. Parkinson, ríkisbáknið, þarf að herða sultarólarnar á næstu árum, og það merkir m.a. fækkun starfa, hvaða leið sem farin verður að því markmiði. Ég hef t.a.m. tekið undir á hugmynd fjármálaráðherrans að fækka unnum vinnudögum (og skerða laun í samræmi við það). Eins er verið að minnka yfirvinnu og afnema tvíborgun starfa (t.d. að sérlauna nefndarstörf ríkisstarfsmanna sem funda þó í vinnutímanum!), og sjálfsagt er að reyna eftir megni að komast hjá því að ráða nýtt fólk í ýmis þeirra starfa, sem menn hætta í fyrir aldurs sakir eða af öðrum ástæðum.

Spurning hvort þetta ætti líka að eiga við um eina toppstöðuna hjá ríkinu ..... !   (en þetta er nú í spaugi mælt).

Áhyggjur af kvennastörfum

Bretar fría sig af skemmdarverkakostnaði vegna beitingar hryðjuverkalaga sinna

Þetta er eitt af því sem brezk stjórnvöld létu setja inn í ICESAVE-samninginn! Til viðbótar við allt hitt: kröfu í eignir íslenzka ríkisins, ef við lendum í greiðsluþroti og þeir gjaldfella lánið. Þeir mega líka hækka vextina upp úr 5,55% í t.d. 7% ef við tökum ný lán okkur til bjargar!*

Ég mun ræða þessi mál öll í mínu reglulega föstudagserindi, á Útvarpi Sögu (FM 99,4) í dag kl. 12.40–13.00. Þar mun ég einnig ræða um þann höfuðglæp, sem kann að vera í aðsigi, að í stað tveggja þjóðaratkvæðagreiðslna um Evrópubandalags-inngöngu verði ekki einu sinni EIN, heldur HÁLF, þ.e.a.s. að Jóhanna ætlar aðeins að taka niðurstöðuna sem "ráðgefandi", ekki bindandi fyrir ríkisstjórnina!!! Sjá ÞESSA VEFGREIN MÍNA!

Ennfremur hyggst ég ræða skattaoffors vinstristjórnarinnar og veikleika hennar við að skera niður ofvaxið ríkisbáknið. En að leggja aukaskatt á breið bök aldraðra, það getur hún. Frítekjumark þeirra, sem hefur verið 1,3 milljón á ári (108.500 á mánuði), ætlar hún nú að setja í 480.000 kr. (40 þús. á mánuði)!

* Þetta kemur fram í upplýsingum um hollenzka samninginn í þessari vefgrein minni: Falsræður Steingríms J. um Icesave-samninginn blekkja engan sem fylgist með 

Icesave: Útgönguákvæði ekki afdráttarlaust

Hugmyndir stjórnarinnar eru steypa: málamiðlun á málamiðlun ofan

Merkilegt með þrekmann eins og Steingrím J. sem gengur landshorna á milli, en skortir kjark í að skera 20 milljarða af ofvöxnum Parkinssonsbúk ríkisbáknins. Við hvað er hann hræddur? Varla Árna Pál, sem sjálfur þorir ekki að lækka fæðingarorlof vellríkra neðar en í 350 þúsund á mánuði, hvað þá að stytta það! Týpískt hjá þessum alþýðuvinum að vilja frekar hækka skatta og ætla að "fylla upp í" helminginn af fjárlagagati ársins með skattheimtu! (Reyndar er ég sjálfur mjög hlynntur hátekjuskatti.)

Vesöld kalla ég það að geta ekki drifið í því að segja upp góðum slatta af ríkisstarfsmönnum, sagt upp launasamningum annarra (segjum fjórða hvers) og endurráðið fólk til 3–4 daga vinnu á viku. Ríkið jók RAUNútgjöld sín og fjárlög um 41% á árunum 2003–2009! Einmitt það gefur fjármálaráðherranum sóknarfæri, og hann á að skammta hinum ráðuneytunum úr hnefa, auk þess að harðneita því að eyða orku þeirra á þessu ári í óvitrænan EBé-innlimunar-undirbúning, sem krefja myndi stjórnarráðið um geypilegt vinnuálag, ferðir, risnu, dagpeningarugl o.s.frv. til að halda úti 27 sérfræðinganefndum í svokölluðu Brussuseli í Belgíu. Við tökum ekki í mál frekar en fyrri daginn að læra neina belgísku; við burstum þá Belgina þegar okkur sýnist ástæða til (33:25 í kvöld). 

En í alvöru talað er það fjandsamlegt alþýðuviljanum í þessu landi að leyfa evrókrötum Samfylkingar að stýra með neinar landsöluhugmyndir fram hjá þjóðinni, það kom nógsamlega fram í Capacent Gallup-könnuninni sem birtist í dag, en þar sást, að einungis 51,9% vellríkra (með milljón eða meira á mánuði) telja það skipta mjög eða frekar miklu máli að fá þjóðaratkvæði um aðildarumsókn þá, sem Össur stefnir á að láta Alþingi samþykkja (og fara síðan sjálfur með hana í Brussusel, fram hjá þjóðinni), en hins vegar er almenningur, fólkið með lága kaupið, að 80,9 prósentum hlynnt því, að þessi tillaga yrði að leggjast fyrir þjóðina sjálfa til synjunar eða samþykktar.

Þetta var nú svona sitt af hverju tagi, en ég bendi ykkur á þessa merku skoðanakönnun HÉR!

Hugmyndir stjórnarinnar verði birtar

Prestar hafa ekki gott af samfélagi með Mammon

"Þótti mörgum þingmönnum að prestar ættu að vera undanþegnir launalækkun, enda teldust þeir varla hálaunahópur." Svo sagði í þingfrétt í Mbl. 19. þ.m. En flestir Þjóðkirkjuprestar eru með meira en hálfa milljón á mánuði, sumir meira en 700.000. Eru þingmenn svo góðu vanir, að þeim finnist þetta algert lágmark fyrir presta? Hugsunin sjálf er spillt, að ekki sé meira sagt. Prestar eiga ekki að leggja sig eftir þeirri virðingu, sem felst í fínum klæðum og dýrum drossíum, heldur að sýna auðmýkt í starfi sínu og kröfugerð. Leiða má rök að því, að há laun presta hafi truflandi áhrif á trúverðugleik þeirra og styrki á engan hátt siðferðis- og trúarlega einlægni þeirra. Svo er á þörf þjóðarinnar að líta, í alvarlegustu kreppu sem á hana hefur skollið á lýðveldistímanum. Þá sæmir engum að sitja hjá, sem aflögufær er, og það eru þeir Þjóðkirkjuprestar svo sannarlega.

'Jafnaðarkona' sem ver hátekjumenn!

Hjal Ingibjargar Sólrúnar um, að hátekjuskattur, sem nú er kallað eftir (m.a. hér), yrði bara "táknrænn", er annaðhvort skreytni eða tákn um að þau Geir geti ekki hugsað sér að hafa hann hærri en t.d. 5%. En tekjur umfram 500.000 ættu að fá 10% aukaskatt og tekjur á bilinu 300–500.000 kr. 5% skatt ofan á venjulegan tekjuskatt. Í báðum tilvikum héldu skattleysismörk vitaskuld gildi sínu eftir sem áður. Tekjur yfir eina milljón mættu fá 15% aukaskatt og tekjur yfir eina og hálfa eða tvær milljónir jafnvel heldur meira. Það kerfi er heimskt, sem ræður ekki við þetta, og þeir stjórnmálamenn óþjóðhollir, nánast ónýtir, sem setja sig upp á móti þessu.

Þessu myndi engin verðbólga fylgja, ólíkt skattahækkunum á bjór og vín og bifreiðagjöld, sem nú skella á, sem og nefskatti til að halda uppi hinu næstum þarflausa apparati Rúv, en sá nefskattur er sennilega ólögmætur, þar sem þar er verið að skattleggja í þágu hlutafélags! Af þessu er 'jafnaðarkonan' Ingibjörg eflaust hreykin, sem og formaður þess flokks sem kennir sig við stétt með stétt!

Það er ótrúlegt, að þetta tvíeyki við stjórnvölinn þekki aldrei sinn vitjunartíma. En kannski er það rétt, sem sjálfstæðismaðurinn innmúraði nefndi, sá sem ég hitti í gær, að það eina, sem Geir og Ingibjörg hugsi um, sé að þrauka út kjörtímabilið, svo að þau komist á góð eftirlaun. Alltjent hafa þau ekki látið það verða sitt fyrsta verk í kreppunni að fella niður hin svínslegu sérréttindi þingmanna og diplómata í eftirlaunum – og ætla sér það ekki nema með smávegis 'fegrunaraðgerð' á þeim sérgóðu sérlögum.

Hátekjuskattur bara táknrænn

Ríkisstjórn trausti rúin

Fólk er sárt og reitt yfir því að heyra um skattahækkanir á alþýðu manna, jafnvel þá lægstlaunuðu og fólk á bótum og eftirlaunaþega, á meðan ríkisstjórnin skellir skollaeyrum við því að leggja á TÍMABÆRAN HÁTEKJUSKATT og frysta eignir fjárglæframanna, þar til fébóta- og skattsektaábyrgð þeirra er ljós, í stað þess að gefa þeim jafnvel færi á því að kaupa aftur bankana.

Traustan Sjálfstæðisflokksmann hitti ég í dag, sem kvað Geir Haarde ónýtan foringja, hann væri allt of samanspyrtur við Ingibjörgu og kæmi engum brýnum úrbótum í verk. Lausnin væri að mynda nýja stjórn fyrir vorið og fá einn samráðherra hans til forystu (ekki Þorgerði Katrínu).

Við vorum harla sammála félagarnir um þetta og fleira sem okkur fór í milli.

Löngu tímabær launalækkun og breyting, helzt afnám sérréttindalaga

Ríkisstjórnin er að gefast upp fyrir pressu og almennu ámæli. Eftirlaunalögin eru óþokkasæl, menn hafa talað gegn þeim árum saman og ekki sízt eftir að bankakreppan reið yfir, en stjórnvöld voru lengi að taka við sér. Nú reyna þau í áróðursskyni að beita sér í þessu máli, áður en einhver þingmaður verður til þess, enda er ríkisstjórnin komin út í horn. Morgunblaðið var með fínan leiðara um málið í gærmorgun: Burt með sérréttindin! – og þá sjá hinir síngjörnu valdamenn sína sæng út breidda. Þó er að heyra á Ingibjörgu Sólrúnu, að "áunnin réttindi" hingað til verði óbreytt og að breytingin taki ekki til eftirlauna"réttinda" hinna hálaunuðu fyrr en eftir næstu áramót!!! Gylfi Arnbjörnsson, forseti ASÍ, var rétt í þessu (Sjónvarp kl. 19.06) að lýsa miklum vonbrigðum samtaka sinna með að þessum sérréttindum verði ekki breytt á gagntækari hátt. Þá er bara að vona, að einhverjir þingmenn eða þingflokkar gangi lengra en þessi varðhundaríkisstjórn með róttækara frumvarpi – og sjá svo til, hvaða þingmenn taki afstöðu gegn því til að standa vörð um þá ríku, sem fá ótrúlegar fúlgur í eftirlaun meðan þeir jafnvel eru í fullri vinnu! (einn þeirra er Þorsteinn Pálsson, ritstjóri Fréttablaðsins, mikil Brysselbandalagsmálpípa).

Eins hafa fjölmargir gagnrýnt ofurlaun Davíð O yfirseðlabankastjóra – sem fekk þessa fínu, faglegu gagnrýni frá prófessor Jóni Daníelssyni í Morgunblaðinu í morgun: Að setja hagsmuni þjóðarinnar fremst – og sjálfur er ég búinn að birta margar áskoranir á Geir og ríkisstjórnina að lækka laun hans, sem ekkert réttlætir að séu hærri en laun sjálfs forsetans (sem þó bað sjálfur um að laun sín yrðu lækkuð nýlega).

Vonandi kemur eitthvað út úr þessum fyrirætlunum um lækkun launa hæstlaunuðu embættismanna hins illa stadda ríkis. Kjaradómur þarf að sýna fullan samvinnuvilja, ella getur hann ekki talið sig vissan um að fá að standast í núverandi mynd. Það er hægt að breyta þessu öllu með lögum.

Óska eftir launalækkun