Ruglað lið – og réttleysi stjórnmálastéttarinnar til að svipa þjóðina stjórnarskrárbundnum réttindum sínum

Taugaveikun vinstri manna vegna þjóðaratkvæðagreiðslunnar tekur á sig fáránlegustu myndir. Öllu er til tjaldað til að búa í haginn fyrir Steingrím og Jóhönnu að snuða og svíkja þjóðina.

Jóhann Hauksson talaði í fyrradag í síðdegisþætti Hallgríms Thorsteinsson um þjóðaratkvæðagreiðsluna sem "þessa vitleysu" og jafnframt, að hún "skiptir engu máli", en Hallgrímur kvað hana "hörmung fyrir þjóðina", og Stefanía Óskarsdóttir talaði um hana í sama þætti sem "marklausa þjóðaratkvæðagreiðslu".

Þetta er þó enn lakara:

Valgerður Bjarnadóttir alþm. í síðdegisþætti Hallgríms Thorsteinsson og Lindu Blöndal í gær: "það, sem að mér finnst galið, það er að hafa þessa þjóðaratkvæðagreiðslu"!

Þetta er, vel að merkja, manneskja, sem hefur svarið eið að stjórnarskránni, en sýnir henni og uppsprettu valdsins hjá þjóðinni óvirðingu sem þessa!

Í 26. grein stjórnarskrárinnar segir (feitletrun mín):

• "Ef Alþingi hefur samþykkt lagafrumvarp, skal það lagt fyrir forseta lýðveldisins til staðfestingar eigi síðar en tveim vikum eftir að það var samþykkt, og veitir staðfestingin því lagagildi. Nú synjar forseti lagafrumvarpi staðfestingar, og fær það þó engu að síður lagagildi, en leggja skal það þá svo fljótt sem kostur er undir atkvæði allra kosningarbærra manna í landinu til samþykktar eða synjunar með leynilegri atkvæðagreiðslu. Lögin falla úr gildi, ef samþykkis er synjað, en ella halda þau gildi sínu."

Þó að Jóhanna skjálfi í hnjáliðunum, hefur hún enga heimild til þess að eigin geðþótta að fresta atkvæðagreiðslunni þar til seinna en kostur er, hvað þá að svipta þjóðina lagalegum rétti sínum. Það er VALDARÁN að hrifsa frá okkur þann stjórnarskrárbundna rétt að fá að kjósa um ólögin frá 30. desember.

Stjórnmálaflokkarnir hafa ekkert umboð frá þjóðinni til að semja um það, sem stríðir gegn stjórnarskránni (40., 41. og 77. gr. hennar). Við eigum ekki að lögum að borga brezku og hollenzku handrukkurunum eina einustu krónu, penny eða evru, og "tilboð" þessara þreyttu þingflokka, sem njóta lítils trausts, er ekkert annað en svik við rétt og málstað þjóðarinnar.

Áfram fundað í Lundúnum

Engum sæmandi að verja árásir á lögregluna í 'búsáhaldabyltingunni' – Hrikaleg frásögn af atburðum – Grunur á tveimur í ráðherrastóli

  Áhrifarík var grein Gylfa Guðjónssonar í Mbl. í fyrradag: Lögreglan í herkví. Það var skelfilegt þegar múgæsing æstustu mótmælenda tók út yfir allan þjófabálk, með limlestingum og ógnunum við laganna verði og starfsmenn Alþingis, þegar fjöldamótmæli voru við þinghúsið fyrir um ári og um sama leyti við Stjórnarráðshúsið.

Frá þessu segir Gylfi, sem sjálfur er ökukennari og fyrrverandi lögreglumaður, með eftirminnilegum hætti í Morgunblaðinu þriðjudaginn 8. desember.

Hér birtist nú sá hluti greinar hans, sem um þetta fjallar (en annar mjög áhugaverður hluti hennar ber yfirskriftina Hvað gagnast lögbrjótum?). Gefum Gylfa orðið, þetta verður þjóðin að sjá:

• HINN 8. desember fyrir ári var gerð árás inn í Alþingishúsið um bakdyr sem eru andspænis Dómkirkjunni. Þessari hrottalegu árás sem þarna fór fram hafa ekki verið gerð mikil skil í fjölmiðlum. Þetta var um kl. 15:00, þingfundur í gangi og ásamt starfsfólki þingsins var á vakt lögreglumaður Alþingis. 
• Ungur maður knúði dyra á bakdyrnar og starfsmaður opnaði. Um leið sá hann til hóps fólks sem hljóp að dyrunum, hann reyndi að læsa á ný en aðkomumaðurinn ruddi honum frá og réðust um 35 manns á þessa tvo þingverði sem þarna voru. Lögreglumaðurinn var uppi á þingpöllum, er hann varð áhlaupsins var og setti þegar af stað viðvörunarkerfi til lögreglustöðvarinnar. Hann fór síðan inn á stigaganginn þar sem átökin áttu sér stað, en frá honum lágu dyr að þingsölum á 2. hæð og áhorfendapöllum á 3. hæð. Honum tókst að hefta för hópsins á annarri hæð með eina kylfu og piparúða að vopni. 
• Starfsmenn þingsins voru neðar í stiganum í vörn sinni; þeir unnu ákveðna hetjudáð en þeir eru ekki þjálfaðir til átaka. Lögreglumaðurinn gat ekki beitt piparúðanum vegna þrengslanna og hætt á lömun starfsliðsins. Það tók lögreglumenn frá lögreglustöð nokkurn tíma að ná brjáluðu árásarfólkinu út úr stigaganginum, þá höfðu starfsmennirnir tveir ásamt lögreglumanninum varist og barist við ofureflið í um 15-20 mínútur. Enginn komst inn í þingsalinn en einn árásarmaður slapp upp á þingpalla, þar sem lögreglumaður þingsins yfirbugaði hann. 
• Eftirmálin eru að kona, starfsmaður Alþingis, slasaðist á baki eftir að henni hafði verið hent á ofn, hún hefur gengist undir aðgerðir en ekki náð sér. Lögreglumaðurinn slasaðist á hálsi, fæti og hendi og hefur ekki enn náð fullum bata. Þessi mál eru nú fyrir dómi. 
• Það merkilega við þetta mál var það, að þessi árásarhópur hafði efnt til uppþota og árása við Alþingishúsið bæði fyrir þennan atburð og framyfir áramót, til eru bæði sjónvarpsmyndir og ljósmyndir af viðburðum. – Enn merkilegra er að bæði núverandi heilbrigðisráðherra og fjármálaráðherra munu hafa haft það við að veifa til þessa hóps út um glugga þinghússins og utandyra að hvetja fólk þetta til dáða í stórhættulegum athöfnum og afbrotum. Margir lögreglumenn gengu frá þeim leik slasaðir og niðurbrotnir. (Greinaskil og skáletrun mín, jvj.)

Hér geta menn nú staldrað við og í 1. lagi þakkað forsjóninni, að ekki fór enn verr, því að stutt getur bilið verið milli lífs og dauða, þegar fólki er hent á miðstöðvarofn, rétt eins og þegar varpað var gangstéttarhellum í lögreglumenn við Stjórnarráðið á sama tímabili.

Í 2. lagi er ljóst, að við slíkt ástand verður engan veginn unað, og ættu menn að sameinast um að láta af allri réttlætingu þess ofbeldis mótmælenda sem átti sér stað á grófustu stundum 'búsáhaldabyltingarinnar'.

Í 3. lagi verður lögreglan að vera bæði nægilega vel skipuð og öryggi hennar tryggt í krafti fullnægjandi varnartækja hennar og valdsheimilda. (Hér skal þó aldrei stungið upp á svipuðum valdsheimildum og þeim, sem Evrópubandalagið mun hafa tryggt sér með því að heimila í raun dauðadóma á staðnum yfir grófustu uppivöðsluseggjum.)

Þá birtist í sama blaði daginn eftir, 9. des., forsíðufrétt um afleiðingarnar af þessum árásum á lögregluna. Ágrip af henni á Mbl.is er mjög fróðlegt, rétt eins og þessi merkilega grein Gylfa hér fyrir ofan, en HÉR er fréttin þó ýtarlegri:  

• AÐ MINNSTA kosti níu lögreglumenn hafa gert eða munu gera kröfu um bætur vegna áverka sem þeir hlutu við löggæslu á meðan á mótmælum og óeirðum stóð í miðborg Reykjavíkur í fyrravetur. Einn lögreglumaður hefur þegar fengið metna varanlega örorku en eftir á að meta endanlegt tjón þess sem hlaut hvað alvarlegustu áverkana.

  Gylfi Thorlacius, lögmaður Landssambands lögreglumanna, er með mál níumenninganna en segir að vel geti verið að fleiri lögreglumenn krefjist bóta.

  Í einu málanna sem Gylfi hefur á sinni könnu hlaut lögreglumaður varanlega örorku en Gylfi taldi ekki við hæfi að gefa upp örorkuhlutfall hans enda um einkamálefni að ræða. Lögreglumaðurinn sem um ræðir er enn við störf. Sá sem hlaut alvarlegustu meiðslin fékk gangstéttarhellu í höfuðið og var fluttur meðvitundarlaus á slysadeild. Samkvæmt upplýsingum Morgunblaðsins er hann allur að koma til þó að hann sé ekki orðinn algóður, um ári eftir að árásin var gerð. Ekki er endanlega ljóst hvert tjón hans verður.

  Eitt árásarmálið er komið til ríkissaksóknara en það snýst um innrás sem gerð var í Alþingishúsið en lögreglumanni á sjötugsaldri og þingvörðum tókst að hrinda henni við illan leik. Stutt er í að niðurstaða fáist í málið en ekki liggur fyrir hvort því lýkur með ákæru.

  • Einn lögreglumaður hlaut varanlega örorku
  • Ekki orðinn góður, ári eftir að árásin var gerð
  • Innrásartilraun í Alþingishúsið hjá saksóknara

Þá er ennfremur í sama blaði, bls. 2, greinin Harðlega gagnrýnd fyrir framgöngu við mótmæli, og er þar átt við Álfheiði Ingadóttur, þáverandi þingmann, sem nýlega tók við starfi heilbrigðisráðherra og jafnan kölluð 'hæstvirt' úr ræðustóli Alþingis. Greinin sú er vægast sagt afar merkilegur lestur!

Níu lögreglumenn krefjast bóta

Lögreglustjóri bendir Útlendingastofnun á að hægt er að vísa erlendum glæpamönnum úr landi

Útlendingastofnun getur vísað útlendum glæpamönnum úr landi, segir Stefán Eiríksson lögreglustjóri. „Þetta á ekki að flækjast neitt fyrir mönnum. Það er ákvörðun sem við tökum sem sjálfstætt og fullvalda ríki, hverjir eru óæskilegir hér á þessu svæði.”

Stefán heldur því fram að Útlendingastofnun beiti ekki "þeim úrræðum sem hún hefur til að sporna gegn komu manna sem koma hingað gagngert til að fremja glæpi," segir um þetta í frétt á Eyjunni. – "Hann telur að þá eigi að senda umsvifalaust úr landi" og að Útlendingastofnun geti unnið miklu hraðar í þessum málum." Var Stefán gestur í þættinum Í bítið á Bylgjunni í morgun.

Það var kominn tími til, að talað yrði tæpitungulaust um þessi mál.

Sjá einnig þessa grein frá í gær: Góð tillaga Rögnu Árnadóttur um vegabréfaeftirlit, en þurfum við ekki að losna við Schengen fyrir fullt og allt?

Evrópska stórríkið verður að veruleika

Forseti Tékklands hefur undirritað Lissabon-sáttmálann, eftir að stjórnlagadómstóll úrskurðaði, að sá sáttmáli bryti ekki í bága við stjórnarskrá Tékklands, en forsetinn lét þau orð falla um leið, að Tékkland yrði ekki lengur fullvalda ríki og sakaði dómstólinn um hlutdrægni.

Sorgar- eða gleðistund fyrir Evrópu?

Úr þessu virðist ekkert geta stöðvað löggildingu Lissabon-sáttmálans, sem ráðgert er að verði 1. desember nk. Er þetta ástæða til að fagna eða syrgja í Evrópu? Vaclav Klaus Tékklandsforseta blandast enginn hugur um það. Hann telur þetta endalok fullveldis lands síns. Og því verður ekki neitað, að stórríkið, sem nú fyrst er að fá sína fullu staðfestu, hefur hrifsað til sín í vaxandi mæli fullveldis- og löggjafarréttindi meðlimalandanna og nú í framhaldinu með þeim hætti að geta sniðgengið neitunarvald þeirra nema í fáeinum afmörkuðum málaflokkum, þvi að það neitunarvald verður nú afnumið í meirihluta mála.

Þessu kunna sumir að fagna; samruninn verður afar öflugur, og það mun einnig taka til hermála og orkumála, þegar fram líða stundir. En sjálfstæði einstakra ríkja verður fyrir bí, rétt eins og sjálfstæði lítlla sveitarfélaga er horfið mjög víða á Íslandi. Öllu lakara er þó að missa stjórn á löggjöf sinni og yfirráðum í stjórnsýslu og skattamálum. Írarnir fengu undanþágu frá þessu síðastnefnda, sem og í hermálum og málefnum ófæddra barna. Að öðru leyti hafa Evrópuríkin – eða öllu heldur stjórnmálastétt þeirra, því að ekki voru hinar þjóðirnar 26 spurðar neins – lúffað og beygt sig fyrir ofureflinu og sýndar-glansmyndinni í Brussel.

Nýtt stórveldi er komið á koppinn. Vesalings Evrópa! 

Klaus undirritar Lissabon-sáttmálann

Vitlaust bandarískt réttarfar

2077 milljónir króna fá erfingjar konu, sem fór sjálfviljug í vatnsdrykkjukeppni, í bætur fyrir líf hennar, en hún drap sig á tiltækinu. Geta dómar orðið vitlausari? Eða var líf þessarar konu svo miklu meira virði en þess fólks sem deyr úr hungri án þess að menn aðhafist neitt? Og var ekki eðlilegt að eitthvað af áhættunni væri hennar megin? Var hún sjálf kannski ennþá meira virði, svo sem fimm milljarða, og eigináhættan talin upp á tæpa þrjá? – Hvernig sem maður veltir þessu fyrir sér, er það eins vitlaust og það getur verið.

Verð með mitt reglulega föstudagserindi í Útvarpi Sögu kl. 12.40–13.00 í dag.

Tveir milljarðar króna í bætur

Sænskur landráðamaður afhjúpaður

Það er sorglegt að menn geti svikið land sitt, jafnvel hlutlaust velferðarríki eins og Svíþjóð, til að þjóna grimmu alræðisveldi í næsta nágrenni. Þetta sýnir í hnotskurn, hve öfugsnúið hugarfar ungra róttæklinga getur orðið. Áhættan fyrir ríkið er þeim engin fyrirstaða, öryggi eigin þjóðar enginn Þrándur í Götu þess að þeir keyri á eigin "hugsjón" og/eða upphefðar- og ábatavon.

Svíar voru með mjög öflugar hervarnir á kaldastríðsárunum, og Tage Erlandson, forsætisráðherra þeirra um langt skeið, jafnaðarmaður, var ráðinn í því að leita tilstyrks NATO, ef Sovétmenn hefðu ógnað þeim.

Arne Treholt sveik sitt eigið land, Noreg, í þágu sovétmanna í alræmdu njósnamáli. Spennusagnahöfundurinn Jan Gillou veitti KGB upplýsingar sem hann mun hafa aflað sér í sænska jafnaðarmannaflokknum og e.t.v. víðar um a.m.k. fimm ára skeið. Hann hafði starfað sem blaðamaður og hefur þannig haft mörg sambönd, m.a. við menn í sænska hernum. Svo skrifar þessi KGB-tengill njósnasögur sér til skemmtunar! (Tvær bækur hans hafa komið út á íslenzku.)

Nú vill hann sem minnst gera úr sinni eigin myrku fortíð ...

• [Fyrrverandi KGB-maðurinn] Gordievskij segir það vera dæmigerð viðbrögð njósnara sem eru afhjúpaðir. Gordievskij telur þvert á móti að Guillou hafi verið mikill fengur fyrir [KGB-manninn] Jevgenij Gergei, sem hafi haft tvo eða þrjá njósnara á sínum snærum í Svíþjóð.

Menn skyldu ekki láta það koma sér á óvart, að hér hafi verið um stóralvarlegt njósna- og landráðamál að ræða. Einnig við Íslendingar erum með hörð viðurlög við slíkum glæpum í okkar landráðalögum. Vitaskuld ber að beita þeim ákvæðum, þar sem þau eiga við.

Jan Guillou var njósnari KGB

Hvinnskur gekk hann í sjóðinn og sótti sér í hnefa – síðan varð þetta að vana, hann sendi risagröfu í okkar eigin ríkissjóð ...

Einn þeirra breyzku, brezku þingmanna, sem brutu reglur um þátttöku ríkisins í meintum kostnaði þeirra, var Skoti nokkur, háæruverðugur Rt. Hon. Gordon Brown að nafni. Hann er ekki frómari en svo, að með bróður sínum svindlaði hann á fjárveitingakerfi síns eigin ríkis. Sjá um það hér í annarri grein og HÉR!

Skatturinn rannsakar breska þingmenn

Spilling brezkra ráðamanna ætti ekki að koma okkur á óvart

Við þekkjum ranglæti Browns og Darlings, en verra er þeirra "réttlæti" sem kyrkja vill stjórnkerfið íslenzka. Bendum því Bretum sjálfum á, að rétt eins og leiðtogar þeirra hafa reynzt sekir um spillingu í eigin garði, þannig breyta þeir og við eyþjóðina í norðurhöfum.

Nú er nýtt framhald byrjað á hneykslismáli brezkra þingmanna, þar sem þeir skirrast við að endurgreiða að meira eða minna leyti oftekin, sjálfskömmtuð fríðindi sín eða öllu heldur það sem þeir höfðu rænt af kerfinu. Mikil reiðibylgja fór um Bretland, þegar upp komst um spillinguna, en nú virðast sumir þingmannanna telja nægilega langt um liðið til þess að þeir komist upp með að greiða ekki til fulls til baka það sem þeim var ætlað að skila. Margir þeirra héldu tvö heimili og létu skrifa á reikning þingsins alls konar útgjöld sem komu þingmennsku þeirra og eðlilegum starfskostnaði ekkert við. (Kannast einhver við dæmi þess hérlendis?) The Daily Telegraph segir frá því,

• að viðbrögð þingsins við rannsókninni geti leitt til nýrrar reiðiöldu í Bretlandi. Upplýsingar um misnotkunina á síðasta árinu áður en hún uppgötvaðist geti aukið á þá reiði. Um 100 þingmenn hyggjast láta af þingmennsku um næstu kosningar auk fjölda annarra þingmanna sem er farinn að hugsa sér til hreyfings fyrir líklega valdatöku íhaldsmanna. Þessi hópur sér því fram á tekjuskerðingu og segir blaðið marga þingmenn farna að undirbúa málsvörn til að komast hjá því að endurgreiða féð. Í sem stystu máli snerist hneykslið um kerfisbundna og útbreidda misnotkun þingmanna á kerfi sem ætlað er að létta undir með þeim vegna reksturs annars heimilis. Kerfinu er ætlað að styrkja fjárhagslegt sjálfstæði þingmanna en í ljós kom að þingkonur og karlar sýndu ótrúlega dirfsku í að senda ríkinu reikninginn, svo sem fyrir skraut og ýmiss konar prjál á heimili sínu. Þá gengu sumir þingmenn svo langt að láta niðurgreiða aðra fasteign sína, þótt þeir ættu kost á ókeypis húsnæði, skv. frétt Mbl.is.

Sjálfur höfuðpaurinn Brown var ekki aldeilis laus við slíka ómerkilega misnotkun almannafjár. Samkvæmt þessari frétt í Telegraph er hann nú að undirbúa að endurgreiða meira en 5.000 pund (þ.e. á 2. milljón ísl. kr.), þar af nokkur þúsund pund sem sögð voru fyrir að hreingera íbúð hans í 6–7 klst. á viku hverri fyrir £73.50, sem þykir mikið þar og jafngildir um 13.500 kr. íslenzkum, en féð fór í vasa Andrews bróður hans. Þá lét hann ríkið einnig borga fyrir sig Sky Sports-sjónvarpsáskrift og fyrir ýmislegt viðhald og skraut.

Á því eftir að ljósta niður eins og eldingu í hugskot spillingar-trekktra brezkra stjórnvalda að þau höguðu sér með vansæmd gagnvart Íslendingum?

Ósvífnir breskir þingmenn

Margföld brot á stjórnarskrá: Leiða ber 33 þingmenn fyrir landsdóm

Hvað höfðingjarnir hafast að, hinir meina sér leyfist það, kvað Hallgrímur. Hafa ekki Össur, Jóhanna, Ásta Ragnheiður, Steingrímur, Árni Páll, Árni Þór, Ögmundur, Ragnheiður Ríkharðs og hvað þau öll heita svarið eið að því að halda stjórnarskrána? En þar stendur:

• 2. gr. Alþingi og forseti Íslands fara saman með löggjafarvaldið. Forseti og önnur stjórnarvöld samkvæmt stjórnarskrá þessari og öðrum landslögum fara með framkvæmdarvaldið. Dómendur fara með dómsvaldið.
• 17. gr. Ráðherrafundi skal halda um nýmæli í lögum og um mikilvæg stjórnarmálefni. ...
• 19. gr. Undirskrift forseta lýðveldisins undir löggjafarmál eða stjórnarerindi veitir þeim gildi, er ráðherra ritar undir þau með honum.
• 21. gr. Forseti lýðveldisins gerir samninga við önnur ríki. Þó getur hann enga slíka samninga gert, ef þeir hafa í sér fólgið afsal eða kvaðir á landi eða landhelgi eða ef þeir horfa til breytinga á stjórnarhögum ríkisins, nema samþykki Alþingis komi til.
• 26. gr. Ef Alþingi hefur samþykkt lagafrumvarp, skal það lagt fyrir forseta lýðveldisins til staðfestingar eigi síðar en tveim vikum eftir að það var samþykkt, og veitir staðfestingin því lagagildi. Nú synjar forseti lagafrumvarpi staðfestingar, og fær það þó engu að síður lagagildi, en leggja skal það þá svo fljótt sem kostur er undir atkvæði allra kosningarbærra manna í landinu til samþykktar eða synjunar með leynilegri atkvæðagreiðslu. Lögin falla úr gildi, ef samþykkis er synjað, en ella halda þau gildi sínu.
•  27. gr. Birta skal lög. Um birtingarháttu og framkvæmd laga fer að landslögum.
• 28. gr. .... Bráðabirgðafjárlög má ekki gefa út, ef Alþingi hefur samþykkt fjárlög fyrir fjárhagstímabilið. 
• 38. gr. Rétt til að flytja frumvörp til laga og tillögur til ályktana hafa alþingismenn og ráðherrar. 
• 40. gr. Engan skatt má á leggja né breyta né af taka nema með lögum. ...
• 41. gr. Ekkert gjald má greiða af hendi, nema heimild sé til þess í fjárlögum eða fjáraukalögum.
• 44. gr. Ekkert lagafrumvarp má samþykkja fyrr en það hefur verið rætt við þrjár umræður á Alþingi. 
• 59. gr. Skipun dómsvaldsins verður eigi ákveðin nema með lögum.
• 77. gr. Skattamálum skal skipað með lögum. Ekki má fela stjórnvöldum ákvörðun um hvort leggja skuli á skatt, breyta honum eða afnema hann.
•  Enginn skattur verður lagður á nema heimild hafi verið fyrir honum í lögum þegar þau atvik urðu sem ráða skattskyldu. 

Ef Evrópubandalaginu er falið löggjafarvald á hendur yfir íslenzku landi og íslenzkum ríkisborgurum, þá er brotið gegn mörgum þessara lagagreina í sjálfri stjórnarskránni.

Að sækja um inngöngu í slíkt bandalag, nánast um innlimun í það, samkvæmt þess eigin skilmálum um réttinda-afsal meðlimaþjóðanna, það stefndi beinlínis GEGN grundvallarákvæðum stjórnarskrár okkar, til dæmis 2. greininni klárlega, 19. grein, 21. grein, 38. og 44. grein.

Stjórnarmeirihlutinn og allir þeir, sem greiddu þingsályktunartillögu um umsókn um inngöngu í Evrópubandalagið atkvæði sitt, hafa framið brot gegn anda og bókstaf stjórnarskrárinnar. Samt hefur þetta fólk svarið eið að þeirri stjórnarskrá!

Þetta fólk, 33 þingmenn, á að leiða fyrir landsdóm. 

Lesið hér aðrar nýjar og nýlegar greinar mínar (nýjust efst):

• Þór Saari telur grasrótina hafa STOLIÐ frá sér Borgarahreyfingunni – og af meðvirkni fréttamanna vegna funda stóru flokkanna
• Leiðandi fjármálaráðherra í Evrópubandalaginu vill (eins og Össur EB-dindill) FLÝTIMEÐFERÐ á s.k. „umsókn Íslands" (les: Össurar & Co.)
• Er MAGMA-„auðhringurinn" í eigu Bjarna Ármannssonar, Jóns Ásgeirs og Hannesar Smárasonar?
• Óþjóðleg stefna stjórnvalda gagnvart erlendu valdi: enskan ráðandi í bæði samningum og upplýsingaöflun
• Heimspekingur í húsgangs klæðum skriplar á skötunni hjá Agli

Er lögreglu heimilt að útiloka íslenzka borgara frá opinberum fundum?

Ég hef sagt hér og annars staðar frá fundi Olla Rehn á vegum utanríkisráðuneytis og Alþjóðastofnunar (HÍ), ugglaust kostuðum af Evrópubandalaginu. Eftir fundinn sagði annar innlimunar-andstæðingur mér, að honum hefði verið meinuð innganga í háskólann í anddyri hans af tveimur lögregluþjónum. Hér var um Þorstein Scheving Thorsteinsson að ræða, en hann hefur verið virkur í mótmælum á Austurvelli í sumar, en jafnan komið prúðmannlega fram, og þess má geta um leið, að engin rúða var brotin í sumar í þinghúsinu, ólíkt því sem átti sér stað í vetur, þegar meirihluti þeirra var brotinn á framhið hússins.

Þorsteinn stóð fyrir utan anddyri Háskólans, þegar fundurinn var að hefjast, og var þar með fána Evrópubandalagsins yfirkrossaðan og lítið pappa-mótmælaspjald. Yfir honum gnæfðu hins vegar fánar þessa sama bandalags, sem fyrir einhverja handvömm var leyft að flagga þarna á fánastöngum Háskólans, sem aðeins eru ætlaðir íslenzka fánanum, fána Háskólans og einstöku sinnum þjóðríkja, en ekki alþjóðassamtaka, að því er mér var tjáð (sbr. hér). Þorsteinn lagði frá sér mótmælatákn sín og hugðist halda inn í Háskólann, en var þá varnað inngöngu af tveimur lögregluþjónum.

Ég spyr: Hafa lögreglumenn heimild til að varna mönnum, sem fara með friði, aðgang að opinberum byggingum án réttarúrskurðar?

Það eru ekki menn eins og við Þorsteinn, sem ógna sjálfstæði og fullveldi lýðveldisins Íslands, heldur Brussel-valdið og pótentátar þess, sem (með orðum Olla Rehn, eins pótentátanna) telja "hernaðarlega og efnahagslega aðstöðu Íslands" vera feng eða ávinning (asset) fyrir Evrópubandalagið.

Þetta er valdið, sem vill ráðast á stofnanir íslenzka lýðveldisins, Alþingi ekki síður en aðrar, sbr. þá staðreynd, að langt yfir 90%, sennilega jafnvel um 98% af löggjöf fyrir land okkar yrði sett af Evrópubandalaginu, ef landníðingum tekst að troða okkur inn í þetta yfirríkjabandalag, sem stefnir að sambandsríki og stórveldi og stýrt er af Frökkum og Þjóðverjum og þeim bandamönnum sem þeir kjósa sér til aðstoðar hverju sinni. Í því sambandi er vert að minnast þess, að af heildar-hagkerfi Evrópubandalagsins spanna Þýzkaland og Frakkland yfir heil 48%. Látum því ekki blekkjast, Íslendingar, þegar fulltrúar þessa valds mæta hér á landi með sitt venjulega skraf um lýðræðisást á vörunum, hafandi sjálfir óvirt lýðræðislegar atkvæðagreiðslur um stjórnarskrár-tillögu sína og hafnað þjóðaratkvæðagreiðslum um Lissabon-sáttmálann nema í því eina tilviki, þar sem Írar áttu sér vörn í stjórnarskrá sinni.

Að vanda mínum verð ég með erindi í Útvarpi Sögu upp úr hádeginu þennan föstudag, kl. 12.40–13.00.