Fćrsluflokkur: Andlát mćtra manna

Ţorsteinn frá Hamri um kveikju skáldskapar

Ţorsteinn frá Hamri var mikiđ skáld og ţekkti, ekki síđur en heim­spek­ing­ur­inn Platón, ţá rót skáld­skapar, sem hann vitnar hér um međ orđum sínum: 

Ég held ađ mađur­inn sé alltaf á hött­unum eftir fegurđ og ţetta sé einhver hluti af ţví -- einhver viđleitni til fram­leng­ingar á ţeirri fegurđ sem mađ­urinn er snortinn af [...]

Fegurđ. Hún er bók­staf­lega á hverju strái, ég get ekki annađ sagt. Hún er jafn­vel ţar sem menn eiga sízt von á henni. Hún getur veriđ í gráum hvers­dags­leikanum. Mađur getur mćtt henni á götuhorni eđa hvar sem er, bara ef mađur vill veita henni athygli og hirđa um hana.

Ţorsteinn Jónsson var fćddur 15. marz 1938 ađ Hamri í Ţver­ár­hlíđ (Mýr.). Hann lézt á heim­ili sínu í Reykja­vík ađ morgni sunnu­dags­ins 28. janú­ar sl. Lítil­lega málkunnugur var ég honum ; sjálfur var ég í sveit tvö sumur sem unglingur í Kvíum í Ţverár­hlíđ, en man fyrst eftir ađ hafa rćtt viđ Ţorstein í kringum mót­mćla­göngu Ćskulýđs­fylk­ingar­innar 21. des. 1968, tveimur dögum fyrir Ţorláks­messu­slaginn svonefnda. Var Ţorsteinn ţarna hneykslađur á ađgerđum lögreglu, sem raunar voru umdeildar á ţeim tíma, en ţó lögmćtar. En ţetta var á rót­tćklings­árum mínum, sem tóku blessunar­lega enda ţremur árum seinna, og hafđi ég ţá gengiđ í gegnum bćđi anarkisma og Marxisma!

Tilvitnuđ orđ Ţorsteins hér skrifađi ég upp eftir sjónvarpsviđtali viđ hann, birtu í ágćtum ţćtti Sjónvarpsins um hann í liđinni viku.


Fallinn er frá hinn frábćri Björn H. Eiríksson, bókaútgefandi í Skjaldborg

Verđur hann mörgum minnis­stćđur, ekki ađeins fyrir at­orku sína og um­svif, heldur sem hrókur alls fagn­ađar á manna­mótum, sá sem jafnan stóđ ţar upp úr međ undra­verđa hćfi­leika til ađ segja skemmti­lega frá og gleđja náungann.

Ég hafđi kynnzt honum í Skjald­borg (umtals­verđu forlagi sem hann flutti norđan af Akur­eyri til Reykja­víkur), áđur en ég fekk inngöngu í hiđ ágćta Félag íslenzkra bóka­útgefenda. Í félags­starfinu ţar stóđ tvennt upp úr: veiting hinna árlegu bókmennta­verđlauna, sem jafnan fór ţá fram á Bessa­stöđum ađ viđstöddum forseta Íslands, og svo árshátíđ félagsins međ veglegum málsverđi og drykkjar­föngum. Ţar var Björn Eiríksson ómissandi miđdepill athyglinnar, ţegar líđa tók á samkvćmiđ: viss passi ađ skorađ var á hann ađ halda rćđu, en hann fćrđist undan, afsakađi sig gjarnan međ elli og gleymsku og gott ef ekki vímu, unz ţrýstingurinn var orđinn svo almennur, ađ hann varđ undan ađ láta, og ţá fóru líka margar hláturtaugarnar ađ lifna viđ, ţví ađ svo líflegur og skemmtilega djarfur var mađurinn í frásögnum sínum, ađ annađ eins heyrist varla nú orđiđ.

Ég vil ţakka Birni heitnum gleđistundir og samveru á ţessum góđu kvöldum.


Orri Vigfússon látinn

Orri Vigfússon. Ţađ er sorglegt ađ ţessi mćti mađur, einn međal fremstu Íslendinga, er allur. Hugsjónarmađur var hann og beitti sér gegn netaveiđi á laxi í sjó, eđa međ jákvćđu formerki: fyrir friđun villtra laxastofna viđ Norđvestur-Atlantshaf, og hafđi sannarlega árangur sem erfiđi (sjá fréttartengil). Orri er gott dćmi ţess, hvernig menn geta náđ langt alţjóđlega án ţess ađ starfa í gegnum stjórnmálin eđa flokksađild.

Ég kynntist Orra ađeins lítillega, sáumst helzt á stórhátíđum, og góđur var hann viđrćđu. Ég votta eftirlifandi konu hans og fjölskyldu innilega samúđ. Guđs eilífa ljós lýsi honum.


mbl.is Andlát: Orri Vigfússon
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Langlífastur Íslendinga - en ţjóđlegur í matarćđi og auglýsti ekki fyrir vegan!

Georg Breiđfjörđ Ólafsson.

Látinn er ţessi höfđingi, Georg Breiđfjörđ Ólafsson, smiđur í Stykkishólmi, heiđursborgari ţar, áđur bóndi í Ögri í Helgafellssveit. Hann ţótti snjall báta- og skipasmiđur.

"Georg ţakkađi lang­lífi sitt ekki matarćđi. Hann borđađi all­an venju­leg­an mat, bćđi saltađan, súr­an og hert­an, fisk, sel, lamba­kjöt, sjó­fugl, egg og annađ sem var í bođi, frem­ur lítiđ af grćn­meti, en mik­inn syk­ur." (Mbl.is, leturbr.jvj)

Já, ţađ er ekki endilega ávísun á mesta langlífiđ ađ "vera vegan"!

Reyndar er ţađ svo, ađ ...

lang­lífi er í ćtt Georgs. Báđar ömm­ur hans urđu 95 ára, föđurafi hans 83 ára og ann­ar bróđir hans rétt tćp­lega 100 ára.

Ţetta virđist oft skýra langlífi manna, en eins má ţađ vera hugarró og stressleysi sem hefur oft einkennt fólk og fjölskyldur sem lifa reglusömu lífi, međ einföldum lifnađarháttum, en kemst ţó sćmilega af.

Drottinn gefi dánum ró, en hinum líkn, sem lifa.


mbl.is Elsti Íslendingurinn látinn
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Gunnar Eyjólfsson - minning

Gunnar Eyjólfsson

Horfinn er nú úr okkar hópi góđur mađur, Gunnar Eyjólfsson, snill­ingur í leik­húsinu og í kvik­myndum. Hann var mér kćr viđ­rćđu­félagi í hóp međ okkar trú­systk­inum. Vel vann hann fyrir skátana og ađstöđ­una á Úlf­ljóts­vatni, enda skáta­höfđingi Íslands um átta ára skeiđ.

En Gunnar var líka gagnkaţólskur, mćtti jafnan í messu, og međal mestu áhugamála hans var ađ fá viđurkennda helgi Jóns biskups Arasonar, forföđur okkar allra, síđustu alda Íslendinga. Gleymist mér ekki, međ hvílíkum tilţrifum hann flutti tillögu sína í s.k. akademíu biskups (Alfređs Jolson Reykjavíkur­biskups) um ađ viđ styddum ţađ mál af krafti.

Ekki síđur minnist ég hins, í pílagrímaferđ ađ Skálholti, ţegar hann sagđi okkur frá útlendri konu kaţólskri, sem kom ţar ađ aftökustađ og minningarsteini Jóns biskups og sona hans. Ţar kraup hún niđur, bađst fyrir og kyssti steininn, sem ţeir voru höggnir á, "ţetta er helgur stađur, hér hefur píslar­vćttis­blóđ runniđ," sagđi hún, og fóru allir í hópnum ađ hvöt Gunnars ađ krjúpa ţar viđ steininn.

Ţađ var mér mjög ánćgjulegt ţegar Gunnar og félagi hans Baldvin Halldórsson leikari buđu mér ţátttöku í námskeiđi í Tal­skól­anum í Reykja­vík, sem ţeir ráku saman, en ţar var lćrdómsrík áherzla á öndun og framburđ og framkomu ţeirra sem ţurfa ađ halda rćđur eđa koma fram í fjölmenni ţannig ađ eftir sé tekiđ.

Svo sannarlega bar ćvistarf Gunnars ţví vitni, hve menntun hans var góđ viđ fyrsta flokks leiklistarskóla, Royal Acacdemy of Dramatic Art í London, á árunum 1945-47, og lék hann um skeiđ í bć Shakespeares, Stratford-upon-Avon, og í Lund­únum. Hann skarađi ţar svo fram úr öđrum, ađ hann hlaut Shakespeare-verđlaunin hjá RADA, fyrstur útlendinga. Og enn minnast hans margir, einnig ég, ţegar hann vann einn sinn mesta leiksigur hér á landi, sem Hamlet í samnefndu leikriti meistarans. Rödd hans, hlý og hljómmikil, lifir áfram međ ţjóđinni.

Ég votta ekkju hans Katrínu, dćtrunum tveimur og barnabörnum, sem og öđrum ástvinum, innilega samúđ. Blessuđ sé minning ţessa sífellt uppörvandi málvinar míns og annarra, Gunnars. Guđs eilífa ljós lýsi honum.

PS.

Hér er líka fullt af myndum af Gunnari og atvikum af löngum lífsferli hans:

http://www.mbl.is/frettir/innlent/2016/11/22/astsaell_leikari_kvedur_myndir/


mbl.is Andlát: Gunnar Eyjólfsson
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Góđur mađur fallinn frá

Kristján Bergţórs­son, sem nú er nýlátinn, var önd­vegis­mađur og sárt ađ horfa eftir honum. Hann var verk­stjóri í fram­leiđslu­deild Morg­un­blađsins og ţ.m.t. verk­stjóri okkar prófarka­lesar­anna. Ćvin­lega voru öll okkar samskipti ánćgju­leg, hjálp­semi hans, tillits­semi og leiđ­beining viđ tćkni­nýjungar ávallt til stađar og nota­legt ađ setjast endrum og sinnum hjá honum til spjalls. 

Guđ blessi minningu góđs manns og styrki eftirlifandi ástvini hans.


Góđur hugsjónarmađur fallinn frá: Ásgeir Hann­es Eiríksson

Ađeins 67 ára er Ásgeir Hann­es fallinn frá, ţessi líflegi, vaski baráttumađur, einn stofnenda Borgara­flokksins, ţingmađur hans um tíma, verzlunar- og veitinga­mađ­ur. Ég kynntist Ásgeiri ágćtlega, bćđi í stefnuskrár­nefnd Borgara­flokksins og ýmsu starfi innan flokksins, auk ţess ađ hitta hann oft á förnum vegi, glađan og hressan. Drengilegur ţótti mér hann jafnan, ötull liđsmađur Alberts Guđmundssonar, stofnanda flokksins, og trúr hugsjónum okkar, sem ţangađ höfđu ratađ – ýmsir fullsaddir á forsćtisráđherranum, sem ţá var (ŢP), en ađrir komu m.a. úr Framsóknarflokknum, enda hafđi Albert tengzt Jónasi frá Hriflu, sem ritađi ćvisögu knattspyrnukappans frćga nokkuđ snemma á ćvi hans.

Ásgeir Hannes var einlćgur lýđrćđissinni og andkommúnisti, stuđn­ings­mađur sjálfstćđis Eystrasaltsríkjanna eins og ég og sannur lífsverndar­sinni ađ auki. Hann var einn helztu manna í ţingflokknum, sem báru fram ţetta síđast­nefnda stefnumál Borgaraflokksins, ţ.e.a.s. í viđleitni til ađ verja líf hinna ófćddu – nokkuđ sem Sjálfstćđisflokks-ţingmenn höfđu flestir gefizt upp viđ, ađ ógleymdum ţó góđum mönnum, Ţorvaldi Garđari KristjánssyniAgli Jónssyni á Seljavöllum, Pálma Jónssyni á Akri, Salóme Ţorkelsdóttur, Lárusi Jónssyni o.fl. 

Setja skal ég vefslóđir inn á ţingrćđu(r) Ásgeirs Hannesar um lífsrétt hinna ófćddu (sbr. einnig Lífsvon, fréttabréf Lífsvonar, samtaka til verndar ófćddum börnum, 2. tbl. 7. árg. (júní 1991), ţar sem birtist hluti ţingrćđu hans 6. marz 1991 undir fyrirsögninni: Réttindi og skyldur). En hér er rétt ađ rifja upp ţetta stefnu­skrár­mál úr stefnuskrá Borgaraflokksins, sem dreift var um allt land eftir stofnun hans 1987:

  • "Umhyggja fyrir mannlegu lífi, gagnstćtt eyđingu ţess, er ćđsta markmiđ góđrar ríkistjórnar. Ţví mun Borgaraflokkurinn beita sér fyrir ţví, ađ sett verđi ný löggjöf um fóstureyđingar og ófrjósemisađgerđir og frćđsla ţar ađ lútandi verđi aukin.
  • Borgaraflokkurinn mun leggja áherzlu á ađ leysa félagsleg vandamál vegna barneigna og stórauka ađstođ viđ einstćđa foreldra."

Ţannig sameinađi flokkurinn ţađ ađ berjast bćđi fyrir lífi hinna ófćddu og hag foreldra ţeirra (eins og Ţorvaldur Garđar gerđi raunar ćvinlega) og sýndi ţađ í verki í nokkrum ţingfrumvörpum á Alţingi, en allt kom fyrir ekki – Fjórflokkurinn réđ sem fyrrum. En ţetta er ţađ lengsta, sem málstađur lífsverndar hefur náđ í nokkrum starfandi stjórnmálaflokki á Íslandi, enda áttu lífsverndar­sinnar áreiđ­an­lega nokkurn ţátt í glćsilegum sigri hans í kosningum 1987, ţegar hann hlaut sjö ţingmenn. Séđ geta menn rök ţessa og andrúms­loftiđ ađ nokkru í ţessari grein minni í Morgun­blađinu 22. apríl 1987: Hvers vegna ađ ganga til liđs viđ Borg­araflokkinn? Lífsverndarmáliđ í öndvegi. Aftur á móti er nú enginn flokkur til ađ taka upp ţetta merki, en H É R er ţó stjórnmálafélag sem vinnur ađ ţví máli.

Áhugaverđ er bók Ásgeirs Hannesar, Ein međ öllu, ţar sem í meira mćli en annars stađar er, ađ ég hygg, rakin saga Borgaraflokksins (gćti reyndar veriđ rakin líka í óútgefnum háskóla­ritgerđum), ţótt meira efni fylgi ţarna međ. Undir­titill bókarinnar er Áfanga­skýrsla frá áhorf­anda, en út var hún gefin af Fróđa hf. 1990, ţegar hallađi undan fćti fyrir flokknum, og tileinkuđ minningu Bene­dikts Bogasonar, ţingmanns Borgara­flokksins. (Getiđ er mín og fjölmargra annarra á bls. 39 og 204 í ţessu líflega riti sem skreytt er mörgum myndum.)

Vel var hann ćttađur, sá sem viđ syrgjum nú, langafi hans Hannes Hafstein, skáldiđ góđa, fyrsti innlendi ráđherra Íslands, en móđir Ásgeirs Hannesar, Sigríđur Ásgeirsdóttir hdl., var dótturdóttir Hannesar, og fađir hins nýlátna var Eiríkur Ketilsson stórkaupmađur.

Menntun Ásgeirs Hannesar bjó hann vel undir ćvistörfin, hann lauk verzl­un­ar­prófi frá Verzl­un­ar­skóla Íslands 1967 og prófi frá Hót­el- og veit­inga­skól­an­um 1971. Geta menn lesiđ nánar um starfsferil hans heima og erlendis í ţessari grein á Mbl.is: And­lát: Ásgeir Hann­es Ei­ríks­son, fv. alţing­ismađur.

Hann var mikill fé­lags­málamađur, eins og lesa má í sama ćviágripi, ritađi einnig ţrjár bćk­ur: Ţađ er allt hćgt, vin­ur, Ein međ öllu og Sög­ur úr Reykja­vík. Ţá ţekktu hann margir sem höfund blađagreina í DV o.fl. blöđum, en hann var djarfur penni og ferskur í mörgum viđhorfum. Hann gaf einnig út áhugavert blađ, sem ég man ekki hvort kom út í fleiri en einu eđa tveimur tölublöđum.

Eft­ir­lif­andi eig­in­konu hans, Val­gerđi Hjart­ar­dóttur, börnum ţeirra og barna­börn­um votta ég alla samúđ mína.

Ţađ sló einlćg taug mannvinar í Ásgeiri Hannesi, hann var flestum öđrum fremur vinur ţeirra sem á mis fóru viđ velgengni lífsins, ţađ sá ég margoft og heyrđi af vitnisburđum manna, og margir trúađir kynntust honum sem bróđur í reynd.

Útför­ ţessa ţekkta, vinmarga athafnamanns úr miđborginni verđur gerđ frá Dóm­kirkj­unni mánu­dag­inn 23. fe­brú­ar kl. 13.00. Blessuđ sé minning hans.


Andlát: Egill Ólafsson blađamađur

Eg­ill Ólafs­son, sem lengi hefur starfađ sem blađamađur og fréttastjóri á Morg­un­blađinu og mbl.is, er fallinn frá, ađeins 52 ára ađ aldri. Hann var í tveggja ára leyfi viđ ritun sögu Borgarness og var langt kominn međ ţađ verk.

Egill var sagnfrćđingur og mjög hćfur blađamađur. Viđ störf mín viđ prófarkalestur á Morgunblađinu ţekkti ég vel ritfćrni hans í fréttum og greinum og get ţakkađ honum hjálpsemi og alúđleg samskipti.

Ţađ er hörmulegt ađ missa slíkan hćfileikamann á bezta aldri. Foreldrar hans lifa, og votta ég ţeim og eftirlifandi konu og börnum innilega samúđ mína.

Hér er nánari frétt á Mbl.is, međ mynd: Andlát: Egill Ólafsson blađamađur.


Frumherjinn í baráttu fyrir lífsrétti hinna ófćddu er látinn

Ţorvaldur Garđar Kristjánsson  Ţorvaldur Garđar Kristjánsson, sem lengi var forseti efri deildar Alţingis og sameinađs ţings, er látinn, nírćđur ađ aldri. Hann var glćsilegur fulltrúi Vestfirđinga sem ţingmađur ţeirra um langt árabil. Hann var vel menntađur lögfrćđingur, síđar hćstaréttarlögmađur, en gekk ungur til starfa fyrir Sjálfstćđisflokkinn, var framkvćmdastjóri hans um 11 ára skeiđ og bjó ađ mikilli reynslu og yfirsýn um málefni, eins og nánar má lesa um í ćviskrá hans á vef Alţingis og í minningarorđum um hann viđ upphaf ţingfundar í morgun (sjá fréttartengil hér fyrir neđan). Ţar má m.a. lesa um áhuga hans á starfsháttum og deildaskipun Alţingis, en hann var ţeirra manna helztur, sem andmćltu ţví, ađ deildaskiptingin var aflögđ, og skrifađi bćkling međ heitinu Deildir Alţingis. Alls sat hann 29 ţing, var fyrst kosinn 1959 og sat ţar síđast samfleytt 1971–1991. Međal margvíslegra félagsmálastarfa í ţágu ţjóđar og ţings, flokks síns og góđra málefna, var hann borgarfulltrúi í Reykjavík 1958–1962 og manna lengst fulltrúi Íslands á ţingi Evrópuráđsins (1962–1987), gegndi ţar oft varaforsetastörfum og var kjörinn heiđursfélagi Evrópuţingsins áriđ 1988.

Ţorvaldur Garđar var lífsverndarmađur Íslands par excellence. Hann stóđ í fylkingarbrjósti ţeirra, sem mćltu gegn frumvörpum um víđtćka rýmkun á eldri lögum sem heimiluđu fósturdeyđingu á Íslandi, en slík lög náđu ţó fram ađ ganga áriđ 1975, honum til mikillar hryggđar. Fyrstur manna flutti hann frumvarp um, ađ slíkar lćknisađgerđir skyldu ekki leyfđar af félagslegum ástćđum, enda ćtti ađ leysa félagsleg vandamál međ félagslegum ađgerđum, ţađ var jafnan hans viđmiđ, og hann lét líka ekki undir höfuđ leggjast ađ bera fram tillögur í ţví efni, einstćđum mćđrum og fátćkum fjölskyldum til ađstođar. Ţótt hann sigldi á móti straumi ţess tíma og talađi fyrir daufum eyrum margra ţingmanna, fekk hann líka ađra ţingmenn til liđs viđ sig, m.a. Salóme Ţorkelsdóttur, Lárus Jónsson og Árna Johnsen. Alls flutti hann slíkt frumvarp á a.m.k. sex ţingum, oftar en ekki í samfloti viđ ađra, en jafnan var hann leiđtoginn. Aldrei sveik hann sína hugsjón, heldur hélt ţessu málefni manna mest á lofti í rćđu og riti.

Hann var útnefndur heiđursfélagi Lífsvonar, samtaka til verndar ófćddum börnum, á ađalfundi ţeirra 1992, og hélt ţar rćđu ţar sem hann fjallađi almennt um málstađ lífsverndar. Rćđan er birt í Lífsvon, fréttabréfi samtakanna.

Meistaralega uppbyggđar rćđur og greinar Ţorvaldar Garđars verđa lífsverndar­sinnum á Íslandi áfram aflvaki og hugmyndabanki í baráttunni fyrir helgi lífsins.

Međ mikilli virđingu og söknuđ í huga minnist ég Ţorvaldar Garđars og hans göfugu hugsjónarbaráttu. Tel ég ţađ til gćfu minnar ađ hafa fengiđ ađ kynnast honum persónulega, á skrifstofu hans í ţinginu og heima viđ, og ţiggja af gnćgtabrunni reynslu hans. Hann var höfđinglegur í sjón og reynd og naut virđingar jafnt samherja sem pólitískra andstćđinga á ţingi, eins og sýndi sig ţegar vinstri stjórnar meirihlutinn kaus hann áfram sem forseta efri deildar 1978.

Fagurt heimili áttu ţau Ţorvaldur og hans elskulega kona Elísabet María Kvaran, lengi í Útnesi viđ Skerjafjörđ, en fluttu sig seinna um set í sama bćjarhluta. Hún lézt áriđ 2006. Ég votta dóttur ţeirra, Elísabeti Ingibjörgu, og öđrum ástvinum samúđ mína. Drottinn veiti dánum ró, en hinum líkn, sem lifa.


mbl.is Ţingmenn minntust Ţorvalds Garđars
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Egill Jónsson á Seljavöllum látinn

Mćtur mađur og vinsćll er fallinn frá, alţingismađurinn fyrrverandi Egill Jónsson á Seljavöllum í Nesjum, lengi formađur fjárveitinganefndar. Ég vil minnast Egils vegna mikilvćgrar ţátttöku hans í ţví, sem sneri ađ vernd fćddra sem ófćddra barna. Áđur en ég kynntist honum, hafđi hann ásamt samflokksmönnum sínum, Salóme Ţorkelsdóttur (síđar forseta Alţingis), Lárusi Jónssyni (síđar bankastjóra) og Árna Johnsen, gerzt međflutningsmađur međ Ţorvaldi Garđari Kristjánssyni ađ lagafrumvörpum á Alţingi um takmörkun s.k. fóstureyđinga af félagslegum ástćđum. Hafđi Ţorvaldur áđur (ekki seinna en á ţinginu 1978–1979*) haft frumkvćđi ađ slíku frumvarpi, međ afar vönduđum undirbúningi, en ţau slógust í för međ honum. Alls var frumvarpiđ, í lítt breyttri mynd gegnum tíđina, flutt um sex sinnum, m.a. 1985 (ţá af Ţorvaldi, Agli og Árna).

Fyrir ţetta, ţótt jafnvel eitt vćri, hlýt ég ađ bera mikla virđingu fyrir Agli Jónssyni, ţví ađ ţađ ţarf ţor og dug til ţess ađ fylgja slíkum málum, ţegar heiftúđlega er barizt gegn lífsréttri ófćddra af einsýnum, félagspólitískum öflum, sem ţurftu ekkert á meirihlutastuđningi ađ halda til ađ leyfa sér ađ ausa yfir málsvara saklausra barna í móđurkviđi hneykslunarorđum og fordćmingu. Ţótt Alţingisforsetinn Ţorvaldur Garđar Kristjánsson sé sá, sem höfuđ og herđar ber yfir lífsverndarsinna í hópi alţingismanna, ber ađ meta ađ verđleikum allt ţađ góđa, sem reynt hefur veriđ, bćđi hjá ţessum fimmmenningum og eins hjá ţingmönnum Borgaraflokksins, sem um 1987–1990 fluttu nokkur frumvörp um fósturverndarmál, en ţar var um ađ rćđa ţingmennina Guđmund Ágústsson lögfrćđing, Kolbrúnu Jónsdóttur, Ásgeir Hannes Eiríksson verzlunarmann og Huldu Jensdóttur, forstöđukonu Fćđingarheimilisins í Reykjavík.

Nú um langar stundir hefur ekkert veriđ gert í ţessum efnum á Alţingi, en ţađ ţarf sannarlega ađ breytast. Vera má, ađ menn öđlist síđar svo mikinn skilning á ţessum málum (og ţó ekki án baráttu og umfram allt frćđsluherferđar), ađ hér verđi löggjöfinni umbylt og lífi hundrađa ófćddra barna bjargađ á ári hverju; en vera má, ađ ţađ gerist ekki fyrr en neyđin hreki okkur til ţess, ţegar illar afleiđingar fósturdeyđinga eru farnar ađ dynja svo yfir ţjóđina, í formi fólksfćkkunar, ófrjósemi vegna ađgerđarinnar og annarra eftirkasta, ađ jafnvel ţeir blindu fari ađ sjá.

En Egill Jónsson var ekki ađeins málsvari hinna ófćddu, hann studdi einnig hjálparstofnunina Móđur og barn og starf hennar fyrir einstćđar mćđur. Ég kynntist honum fyrst sem stjórnarmađur ţar vegna fundar sem Móđir og barn átti međ fjárlaganefnd; ţar var hann einn ţeirra sem tóku erindi okkar ljúflega og hlynntir voru framlagi til ţess starfs, en sú sjálfseignarstofnun var mest međ 11 leiguíbúđir á sínum vegum fyrir 13 konur og börn ţeirra og niđurgreiddi leiguna verulega, auk annarra verkefna.

Egil hitti ég alloft síđar um árin á förnum vegi, rćddum ţá m.a. málefni austur í Skaftafellssýslu, og minnist ég hans sem afar viđkunnanlegs, háttvíss manns og viđrćđugóđs. Samúđ mín er međ ćttingjum hans og ástvinum. Blessuđ sé minning Egils Jónssonar. Drottinn gefi dánum ró, en hinum líkn, sem lifa.
___________________

* 208. mál á 100. löggjafarţingi.


Nćsta síđa »

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband